Arbeidsmarkt14/08/2026 · 3 min
Al sinds de jaren negentig laat economisch onderzoek zien dat zwaardere vrouwen minder verdienen, minder werken en minder vaak trouwen of samenwonen. Een veldexperiment uit 2009 wees zelfs aan waarom: verder identieke sollicitaties kregen minder reacties zodra de kandidaat als zwaarlijvig werd gepresenteerd. Nieuw onderzoek van Harvard-econome Rebecca Diamond zet daar nu concrete cijfers achter. Onder Amerikaanse vrouwen die bij de start geen baan hadden en gingen afvallen met een GLP-1-medicijn als Ozempic of Wegovy, steeg de kans op werk na anderhalf jaar met liefst 26,9 procentpunt.
Nogal een uitspraak, want als alleen gewichtsverlies al zoveel uitmaakt, wat zegt dat dan over alle sollicitanten die vandaag (met overgewicht) op zoek zijn naar werk? Dit onderzoek geeft in ieder geval een cijfermatige onderbouwing voor een patroon dat tot nu toe lastiger hard te maken was: waarom sommige sollicitaties, ondanks een sterk verhaal, blijven stranden.
@_melissaweaver Does wearing make up to work make a difference? #work #corporate #career #interview #job #jobsearch #makeup #jobinterview #opinion #advice #women
Geen kwestie van zelfvertrouwen
Het eerste wat je nu zou kunnen denken: het gaat vast om zelfvertrouwen. Iemand die afvalt voelt zich beter, en dat komt over tijdens het gesprek. Diamond onderzocht die verklaring en ontdekte dat vrouwen nauwelijks verandering in somberheid, eenzaamheid of levenstevredenheid rapporteerden. Vrouwen die al vóór de medicatie een baan hadden, gingen er ook niet op vooruit in uren of promoties.
Het effect zit hem vooral in de sollicitatiefase: het moment waarop iemand voor het eerst een indruk achterlaat.
Kortom: het probleem zit bij wie kijkt, niet bij wie solliciteert. Diamond noemt dit de female obesity penalty: het nadeel dat vrouwen met overgewicht ondervinden, dat vooral lijkt te ontstaan bij een eerste kennismaking. Op de werkvloer zelf kennen mensen elkaar al langs veel meer dimensies dan gewicht.
Denemarken zet de cijfers in perspectief
Vrijwel gelijktijdig verscheen een Deens onderzoek met een ander beeld. Onderzoekers volgden mensen die vanaf 2018 met Ozempic begonnen (destijds vooral tegen diabetes) gedurende vier jaar: het langdurig ziekteverzuim daalde met ruim 17%, maar van extra baankansen of hoger inkomen was nauwelijks sprake.
De onderzoekers wijzen op verschillen in institutionele context en steekproefsamenstelling. Waar Diamond specifiek keek naar vrouwen die bij de start geen baan hadden, ging het in Denemarken vooral om mensen die destijds al werkten en het middel kregen voorgeschreven tegen diabetes, niet om af te vallen. Voor het uitblijven van meer salaris geven de onderzoekers wel een directe verklaring: in Denemarken, net als in Nederland, wordt ziekteverzuim goed vergoed, dus minder verzuim levert vooral de werkgever en de gemeente iets op, niet meteen een hoger inkomen voor de werknemer zelf.
Aanknopingspunten voor een begeleidingstraject
Cliënten medicatie adviseren is uitdrukkelijk geen taak van de loopbaanprofessional. Sturen op afvallen al helemaal niet: dat legt het probleem bij de sollicitant, terwijl het onderzoek laat zien dat het bij de beoordelaar zit. Wat dan wel?
#1 Ken het patroonÂ
Wanneer een cliënt met overgewicht keer op keer wordt afgewezen ondanks een sterk cv, kun je dat serieus nemen als mogelijke vooringenomenheid bij werkgevers, zonder daar natuurlijk bij te suggereren dat gewichtsverlies de oplossing is. Helaas biedt de wet er (nog) geen escape voor, maar erkenning is al een belangrijke stap.
#2 Movisie levert al een concrete aanpak voor werkgevers
Kennisinstituut Movisie bestudeerde recent 120 internationale studies naar gewichtsdiscriminatie. Onderzoeker Hanneke Felten wijst erop dat vooroordelen groeien door het idee dat een hoog gewicht ‘een individuele verantwoordelijkheid’ zou zijn. De aanbevelingen: gestructureerde sollicitatiegesprekken met vaste vragen en scorekaarten, en trainingen rondom objectief werven en selecteren. Werk je met werkgevers? Dan kun je hier dus direct helder inzicht over bieden.
