Die zin horen we vaker dan je zou denken. Wie boventallig wordt, krijgt ineens de ruimte voor de stap waar hij al jaren van droomt. Raar eigenlijk, dat de twijfel dan pas echt begint. Wie na een reorganisatie overweegt om voor zichzelf te beginnen, loopt vaak vast op een van deze vijf angsten. Ze zijn allemaal begrijpelijk, en je kunt ze allemaal onderzoeken.
Angst 1: er komt niet genoeg omzet binnen
Niemand kan die zorg vooraf wegnemen, jij ook niet. Wat je wel kunt doen: je cliënt aan het rekenen en praten zetten. Hoeveel buffer is nodig voor de vaste lasten? Welk uurtarief hoort daarbij? En wat zeggen vijf mensen die klant zouden kunnen worden? Wijs je cliënt er ook op dat de transitievergoeding van hem of haar is en gewoon als startkapitaal mag dienen.
Angst 2: ik ben mijn outplacementbudget kwijt als ik toch niet start
“Stel dat ik na drie maanden begeleiding concludeer dat ondernemen niks voor me is,” zei Ruud. “Dan heb ik niets.” In de praktijk gebeurt vaak het omgekeerde. Cliënten twijfelen zo lang dat de termijn uit hun sociaal plan bijna verstrijkt, en kiezen dan uit haast voor de ‘veilige’ route van een nieuwe baan. Een goede vraag om terug te stellen: hoe veilig is loondienst nog, als je net bent wegbezuinigd?
Maak daarom aan het begin van het traject expliciet dat je cliënt kan overstappen naar een traject richting een nieuwe baan, vanuit hetzelfde budget. Past ondernemen uiteindelijk niet? Dan heeft je cliënt het stille verlangen in elk geval serieus onderzocht.
Let ook op de timing. Gebruik de begeleiding om te onderzoeken en voor te bereiden. Komt je cliënt in de WW, dan kan hij of zij bij UWV eerst een onderzoeksperiode van maximaal zes weken aanvragen en daarna een startperiode van 26 weken zonder sollicitatieplicht, met een korting van 29 procent op de uitkering. Die startperiode is alleen mogelijk zolang je cliënt nog geen bedrijf heeft. Wie te vroeg officieel start, verspeelt die kans.
Angst 3: thuis staan ze er niet helemaal achter
Soms ligt de partner er wakker van, of komt het enthousiasme vooral van één kant. Juist dan heeft je cliënt steun nodig, zeker omdat je met een eenmanszaak privé aansprakelijk bent. Nodig de partner uit voor een gesprek. Leg samen de cijfers op tafel, spreek af hoeveel buffer erin gaat en wanneer ze samen evalueren of de cliënt doorgaat. Zo’n vast evaluatiemoment haalt verrassend veel spanning weg.
Angst 4: ik geef al mijn zekerheden op
Pensioenopbouw, elke maand salaris op dezelfde dag, doorbetaling bij ziekte. Als ondernemer regelt je cliënt dat allemaal zelf, en dat voelt als springen zonder vangnet. Reken samen uit wat die zekerheden per maand kosten en hoe ze in het tarief terechtkomen. Verken ook of een zachte landing past, zoals parttime starten naast een baan.
Angst 5: ik kan mezelf niet verkopen
Na twintig jaar loondienst voelt vertellen wat je waard bent al snel als opscheppen. Begin daarom klein. Help je cliënt eerst in één zin te formuleren welk probleem hij oplost en voor wie. Laat hem daarna een paar gesprekken voeren met mensen die hij al kent, waarin hij vooral vragen stelt. Oefen die gesprekken vooraf in de sessie. Na het derde gesprek merken de meeste cliënten dat verkopen vooral luisteren is.
Wat deze angsten gemeen hebben: het hoofd van je cliënt maakt er al een conclusie van. “Ik weet niet of er genoeg omzet komt” wordt ongemerkt “er komt niet genoeg omzet”. Jouw rol is die conclusie terug te brengen tot een vraag die je kunt onderzoeken. Ruud nam zijn partner mee naar het eerste gesprek met de ondernemerscoach, en daar werd meer duidelijk dan in tien jaar piekeren.
Vijf vragen voor je cliënt
- Hoeveel maanden kun je je vaste lasten dragen met je buffer en transitievergoeding?
- Wat gebeurt er als je uiteindelijk tóch niet wilt ondernemen? Weet je welke hulp je dan nog krijgt?
- Wat denkt je partner echt, en heb je dat eerlijk gevraagd?
- Wat kosten de zekerheden die je zelf wilt regelen per maand?
- Met welke drie mensen kun je deze maand praten die je klant zouden kunnen worden?
Moedig je cliënt aan om zijn ideeën ook te toetsen bij mensen die hij vertrouwt: een vriend die zelf onderneemt, een oud-collega die eerlijk durft te zijn. Hoe meer perspectieven, hoe steviger het besluit. En herinner je cliënt eraan dat er maar één budget echt verloren gaat: het budget dat je laat verlopen.







