Voor je cliënt09/09/2026 · 3 min
Liever niet bellen. Zelfs interne recruiters hebben me destijds verteld dat we kandidaten dit beter niet konden aanleren. Toch zit er een groot voordeel achter die telefoon.
Bellen geeft je de kans om vragen te stellen die bepalen of je straks energie gaat steken in een brief en een cv, of niet. Je profileert jezelf al voordat iemand jouw sollicitatie heeft gelezen. Soms spreek je je nieuwe manager al aan de telefoon. En je scherpt je brief aan met informatie die je anders nooit had gekregen: weet je na dat gesprek dat klantgerichtheid écht de kern is van de functie, dan schrijf je niet meer “ik ben klantgericht”, maar het voorbeeld waaruit dat blijkt.
Dat klinkt mooi, maar er zit een voorwaarde aan. Bellen werkt alleen als je het ook kunt. Niet iedereen stelt van nature scherpe vragen aan een vreemde aan de andere kant van de lijn, en juist daar kan AI je verder helpen dan een blanco vel papier ooit zou doen. Dat kan op twee manieren: door zelf scherp te leren prompten, of door een agent te gebruiken die jou al kent en weet wat je kunt en waar je energie van krijgt. Zo pak ik dat zelf aan met kandidaten, en het werkt net zo goed op jouw eigen laptop:
- Plak de vacaturetekst in een AI-chat en vraag welke twee of drie vragen jij zou moeten stellen om erachter te komen of deze baan écht voldoet aan jouw werkvoorwaarden en enrgiegevers.
- Laat diezelfde AI een kort belscript schrijven, maar geef er een paar zinnen bij die jij zelf zou zeggen. Dan klinkt het zoveel mogelijk als jou.
- Oefen het gesprek hardop, met de AI in de rol van recruiter, voordat je de echte telefoon pakt.
Eén vraag stel ik bijna iedereen die een mooie vacature heeft gevonden. “Weet jij honderd procent zeker dat dit een baan is waarin je werkgeluk gaat ervaren?” Het antwoord is bijna altijd nee. Ik weet het niet zeker, want… En precies in dat haperende “want” zit de vraag die aan de telefoon gesteld moet worden. De feiten die je nog mist, maken jouw vragen sterk.
In de praktijk zie ik het zelfs af en toe gebeuren. Iemand belt, stelt de juiste vragen, en krijgt aan de telefoon al te horen: stuur je cv maar meteen door, je hebt indruk gemaakt en ik ga je sowieso uitnodigen. Dat is een prestatie om trots op te zijn. Het scheelt (soms weken) wachten op een reactie die er misschien zelfs nooit komt.
Een beetje lef aan de telefoon werkt dus, en AI kan dat lef voorbereiden. Wat het niet kan overnemen, is het moment zelf. Zodra de telefoon wordt opgenomen, is het weer voor honderd procent mensenwerk.
En toch blijft er iets aan me knagen, misschien wel harder dan alles hierboven. Waarom zitten recruiters meestal niet te wachten op een telefoontje? Hebben ze het gewoon te druk, of hebben ze te vaak vragen gekregen die nergens over gingen? Dat laatste snap ik. Een vraag stellen omdat het moet, is nog geen goede vraag. Maar misschien zit er nog iets anders achter: ook recruiters kennen niet altijd het antwoord op een scherpe vraag, simpelweg omdat ze zelf niet alles van de functie weten. En die onzekerheid snap ik minstens zo goed als die van de kandidaat aan de andere kant van de lijn.
