Houd in je achterhoofd dat het om internationale cijfers gaat, zonder Nederlandse uitsplitsing, en vooral over grotere organisaties. Workday verkoopt bovendien zelf software voor werving en interne mobiliteit. Toch passen de uitkomsten opvallend goed bij drie zinnen die loopbaanprofessionals vaak horen.
“Ik heb al zestig sollicitaties verstuurd”
Van de werkzoekenden in het onderzoek gebruikt 84 procent AI bij het zoeken naar werk. Dat zie je terug in de stapel: per ingevulde vacature reageerden mediaan 69 sollicitanten, tegen 58 een jaar eerder. In technologie en media steeg het aantal sollicitanten per vacature met 40 procent, in de financiële dienstverlening met 27 procent. Ruim de helft van de sollicitanten in die sectoren zegt dankzij AI op meer vacatures te reageren.
Sneller vervuld worden vacatures er niet door. Het duurt nog steeds zo’n 60 dagen, net als een jaar eerder. Werkgevers noemen twee oorzaken: kandidaten missen de gevraagde vaardigheden, of salaris, locatie en flexibiliteit sluiten niet aan.
Die twee punten vormen meteen een bruikbare zeef. Leg de laatste tien sollicitaties van je cliënt ernaast en kijk hoeveel er de toets doorstaan. Vaak blijven er een paar over waar echt een kans lag. Daar kan de energie naartoe, met een brief die AI misschien wel opzet, maar die je cliënt zelf scherp maakt.
Wie met AI tien keer zo vaak solliciteert, concurreert ook met tien keer zoveel anderen die hetzelfde doen.
“Intern zit er niks in”
Soms klopt dat gewoon. Bij 57 procent van de werkgevers wisselden het afgelopen jaar minder werknemers van functie dan een jaar eerder, en het aantal promoties bleef gelijk. Wie het wel probeerde, stuitte volgens Workday vooral op een vacaturestop, een leidinggevende die niet meewerkte of een selectieprocedure die oneerlijk voelde.
Opvallender is de groep die het niet eens probeerde: ongeveer de helft van de werknemers. Van hen zag 27 procent geen aantrekkelijke plek binnen het eigen bedrijf. Daarmee blijft een grote groep over die om andere redenen niet zocht.

Vraag daarom door wanneer een cliënt de interne route afschrijft. Heeft hij gekeken, of gaat hij ervan uit? En als hij vastliep, op welk van de drie obstakels dan? Een vacaturestop vraagt om geduld of een andere route, een leidinggevende om een goed voorbereid gesprek.
Daar speelt ook ontwikkeling mee. Van de werknemers weet 79 procent welke vaardigheden ze nodig hebben, maar slechts 66 procent zegt dat de werkgever helpt om ze te ontwikkelen. Juist dat gat kan je cliënt concreet benoemen, met een specifieke vraag aan zijn leidinggevende.
“Ik blijf gewoon zitten”
Overstappen voelt in een trage arbeidsmarkt riskanter. Het vrijwillig verloop ligt rond de 16 procent per jaar, en zo’n 70 procent van de werknemers zit twee jaar later nog bij dezelfde organisatie.
Een tevreden groep is dat niet per se. Werknemers die van plan zijn te blijven, raden hun werkgever minder vaak aan bij anderen. In de publieke sector is dat verschil 11 procentpunten. Phil Willburn van Workday omschrijft het als stille onrust: blijven en betrokken zijn vallen niet vanzelf samen.

Hoor je deze zin, stel dan een eenvoudige wedervraag: zou je deze werkgever aanraden aan een goede vriend? Een aarzeling vertelt vaak al genoeg. Misschien wil je cliënt blijven en er iets aan veranderen, of zoekt hij juist een veilig moment om te gaan. Beide verdienen een plan, in plaats van afwachten.
Prompten onderscheidt niet meer
Wie wel in beweging komt, doet er goed aan verder te kijken dan de chatbot. Volgens Workday daalde de vraag naar basale AI-vaardigheden, zoals eenvoudig prompten, sinds januari met 25 procent. De vraag naar praktische AI-vaardigheden, zoals werkprocessen automatiseren, groeide met 51 procent.

Een regel ‘ervaring met ChatGPT’ op het cv wordt zo snel gemeengoed. Een voorbeeld van een taak die je cliënt met AI slimmer heeft ingericht, zegt een werkgever een stuk meer.






