Van architect tot CliniClown en meer: dit boek staat vol opvallende carrièreswitches

Geschreven door

Zo extreem als de voorbeelden die we in de intro noemden, is de carrièreswitch die business manager Lian Van Ark-Swinkels maakte niet. Maar lang voordat ze loopbaanveranderaars interessant genoeg vond om een boek over hen te schrijven, zette ze toch een grote stap.

Eigen ervaring

Lian werkte namelijk in de werving en selectie. Dat deed ze niet met tegenzin, maar de uitdaging was na een aantal jaar verdwenen.

Lians carrièrestap was gedurfd – thuis leidde het tot bonje

En dus ging ze aan de slag als zelfstandig coach, min of meer van de ene op de andere dag. Dat was gedurfd – thuis leidde het tot bonje. Haar vriend begreep niet hoe ze zó intuïtief haar baan op kon zeggen, terwijl die toch voor brood op de plank zorgde. Maar de stap, die uiteindelijk weer uitmondde in een baan als hr-consultant bij Giraffe HR, betekende nieuw hervonden werkplezier voor haar.

Lian van Ark-Swinkels

Inspiratie in carrièreswitch

Mede door haar eigen move, maar vooral door een vriendin die haar baan als psycholoog inruilde voor een carrière als juf, én door een collega die kraamverzorgster werd, raakte Lian geïnspireerd. “Zo erg zelfs, dat ik met meer carrièreswitchers in gesprek wilde!”, vertelt ze erover aan LoopbaanPro.

Zo gezegd, zo gedaan: Lian begon LinkedIn af te struinen. Zag ze op een profiel dat iemand eerst in sector A werkte, en nu in sector B? Dan kreeg de profieleigenaar van haar een bericht.

Van online reeks naar boek

Interviews die ze met de carrièreswitchers afnam, waren in het begin bestemd voor een online interviewreeks. Maar al snel kreeg Lian het idee om met de stukken een langgekoesterde ambitie te vervullen: het schrijven van een boek.

Haar eerdergenoemde werkgever, Giraffe HR, zag het zitten. Het bedrijf bood aan om haar boek te sponsoren, als ze het zou schrijven. Lian: “Ik ben hen daar nog steeds enorm dankbaar voor.”

En dus ligt het boek nu, feloranje cover incluis, in heel Nederland in de schappen. “Wie geïnteresseerd is in de verhalen van carrièreswitchers moet het daar vooral ophalen”, vertelt Lian. Desgevraagd wil ze best een tipje van de sluier geven.

Hoe architect Arthur CliniClown werd

Onder de sluier zien we Arthur, de architect die CliniClown werd, en die we in de intro van dit artikel noemden. “Hij maakte zijn stap ruim 20 jaar geleden, maar kan er nog altijd over vertellen alsof het gisteren is gebeurd”, zegt Lian.

“Arthur maakte zijn stap ruim 20 jaar geleden, maar vertelt er nog altijd over alsof het gisteren is gebeurd”

“Arthur volgde het traject dat zijn vader voor zich zag”, vervolgt ze. “Z’n pa had een bewondering voor technische vakmensen, zoals architecten. ‘Leuk als hobby’, zei hij over Arthur’s ambities om het clownsvak na te jagen, ‘maar zoek liever een echte baan.’ Arthur gaf zijn vader op dat moment gelijk.”

“Een paar jaar later werd de inmiddels hardstuderende Arthur opgenomen in het ziekenhuis. Hij had z’n hele leven al last van astma – nu was dat zo erg dat hij maandenlang moest revalideren. Tijdens die revalidatie kreeg hij tijd: hij ging nadenken over wat-ie echt belangrijk vond. De conclusies die hij trok waren duidelijk. Toen Arthur uit de revalidatiekliniek kwam, begon hij clownsworkshops te volgen.”

Kost tijd, maar nooit spijt

“Arthur hakte niet meteen de knoop door, daar had hij meer tijd voor nodig. Hij begon z’n carrière dan ook ‘gewoon’ als architect. Maar het vak van clown begon hem meer en meer te trekken – hij pakte dus het theatermaken naast zijn baan op.”

“Op een dag hing hij, volledig op gevoel, z’n bouwtekeningen aan de wilgen; hij pakte z’n clownsneus op”

“Op een dag hing hij, volledig op gevoel, z’n bouwtekeningen aan de wilgen; hij pakte z’n clownsneus op. Hij had geen cent op de spaarrekening op dat moment, z’n hele omgeving – behalve zijn pas bevallen vrouw – had zoiets van: ‘waar ben jij mee bezig?!’”.

“Toch heeft Arthur nooit spijt van zijn keus gehad – hij werkt nu al jaren als CliniClown en maakt theater. ‘Als clown hoef ik eindelijk niet meer na te denken’, vertelde hij me. En ook: ‘Als clown heb ik geen verleden of toekomst, alleen het heden. Daarin kan ik een kind, of iemand met dementie, een beetje blijer maken’”.

Inspiratie voor de carrièreswitcher

Met haar nieuwe boek hoopt Lian iets los te maken bij mensen die – net als Arthur ooit – dromen van een andere baan. “Het staat vol met tips van ervaringsdeskundigen en mijn eigen coachende vragen”, vertelt ze. “Ik hoop dat mensen erin inspiratie vinden”.

“Mijn boek is geen 5-stappenplan naar werkgeluk, van dat genre krijg ik bultjes”

Tegelijkertijd waarschuwt ze ook: “mijn boek is geen 5-stappenplan naar werkgeluk, van dat genre krijg ik bultjes. Ik zie veel overeenkomsten tussen mensen, maar uiteindelijk is een carrièrestap zetten voor iedereen anders. Hoe je uiteindelijk tot de beslissing komt om een move te maken, ligt helemaal aan jou.”

Zo zorgde het loopbaanteam van de politie voor wendbare agenten

Geschreven door

In de nasleep van de in 2013 ingezette reorganisatie bij de Politie Nederland, moest het twee jaar later opgerichte loopbaanteam vaak ‘nee’ verkopen. Voor agenten die graag zelf aan de slag met hun loopbaan wilden, hadden de adviseurs geen tijd. Daarvoor waren ze te druk met het uitvoeren van de organisatiegestuurde mobiliteit.

Reorganisatie duurt niet eeuwig

“Dat was heel lastig”, vertelt Sandra Deelen-Feller, ze is projectadviseur bij het loopbaan- en mobiliteitsteam van de politie. “Steeds ‘nee’ moeten zeggen? Dat wil je niet als loopbaancoach.”

“Steeds ‘nee’ moeten zeggen? Dat wil je niet als loopbaancoach”

Gelukkig duurde de reorganisatie van de politie niet eeuwig. Naarmate het proces vorderde, droogde de continue aanvoer van mensen die verplicht iets anders moesten zoeken op. En dus ontstond er voor het loopbaanteam een beetje tijd om ook andere agenten van dienst te zijn.

Kans gekregen, kans gepakt

Helma Burgmeijer

“Die kans hebben we met beide handen aangegrepen”, vertelt Lydia van de Made, ze is een collega van Sandra. “De stappen die ons loopbaanteam de afgelopen 5 jaar heeft gezet zijn enorm. Het leverde ons niet voor niets de prijs voor Team van het jaar op, toen twee maanden geleden de LoopbaanPro Awards werden uitgereikt.”

Helma Burgmeijer, een derde collega die bij het gesprek is aangeschoven, knikt instemmend. “Vroeger kwamen agenten en andere werknemers van de politie alleen naar ons toe als ze ziek waren, of wanneer ze gedwongen een stap moesten maken. Als je bij ons kwam was er iets mis met je, dachten collega’s. Die reputatie hebben we omgedraaid. Mensen komen nu vrijwillig naar ons toe om over hun loopbaan te praten.”

“Als je bij ons kwam was er iets mis met je, dachten collega’s”

Wat je kunt doen met een klein beetje tijd

Wat hebben jullie precies veranderd, om voor zo’n gigantische omslag te zorgen?

Sandra: “Toen er, naarmate de reorganisatie vorderde een beetje tijd vrijkwam, heeft ons mobiliteitsteam zich afgevraagd: ‘wat kunnen we doen om meer mensen te helpen, zonder dat het al te veel capaciteit kost?’”

“We hebben toen onze eigen loopbaanoriëntatietraining ontwikkeld, we gaven er zes van per maand. Dat deden we op politiebureaus door het hele land.”

Ontwikkelen, niet stagneren

Sandra Deelen-Feller

Helma: “In die trainingen legden we aan agenten uit waarom het belangrijk is om jezelf te blijven ontwikkelen, en af en toe na te denken over of je nog plezier hebt in je werk. Voor politiemensen is dat niet vanzelfsprekend: vaak wilden ze van kleins af aan dit werk al doen, een loopbaanstap maken ligt dus niet altijd in hun aard.”

“Maar sta je nooit stil bij hoe jij je voelt in je werk? Dan kan het gebeuren dat je stagneert. En maak je dat niet bespreekbaar? Dan heeft dat soms grote gevolgen. Als je niet gelukkig bent in je werk, kan dat uiteindelijk in klachten, en soms zelfs uitval resulteren. Tijdens de cursussen hielden we dat aan de agenten voor. ‘Neem regie over jouw loopbaan, en zorg dat je gemotiveerd aan de slag blijft’, vertelden we hun.”

“Maar sta je nooit stil bij hoe jij je voelt in je werk? Dan kan het gebeuren dat je stagneert”

Ook met corona gigantisch succes

Sandra: “De loopbaanoriëntatietrainingen bleken een gigantisch succes – de zalen zaten iedere keer vol. En toen kwam corona, dat betekende dat we online verder moesten gaan. Voor ons was dat heel spannend, maar voor al die agenten ook. Normaalgesproken lopen zij op straat, en nu moesten ze ineens, twee dagdelen lang, een training achter zo’n kastje volgen.”

“We hadden ons drukgemaakt om niets, bleek achteraf. Ook online wisten veel agenten ons te vinden, ze gaven onze training gemiddeld een 8,4. Daar kijk ik met gepaste trots op terug, als ik mezelf heel zachtjes uitdruk.”

De week van de loopbaan

Ik begrijp dat jullie daarna nog een stapje verder zijn gegaan?

Lydia van de Made

Sandra: “Haha, klopt inderdaad! Twee jaar geleden, na het grote succes van onze eigen training, riepen Helma en ik: ‘het wordt tijd voor een Week van de Loopbaan bij de Politie Nederland!’ Daarmee wilden we aansluiten bij het initiatief van onze beroepsvereniging Noloc.”

“Vorig jaar was het zover: we kregen groen licht om de week te organiseren, we zijn toen meteen als een gek gaan lopen. Het resultaat mocht er wezen: onze loopbaanweek werd een booming succes.”

Twee jaar geleden riepen Helma en ik al: ‘het wordt tijd voor een week van de loopbaan bij de politie!’

Lydia: “In die week hebben we met het hele LMC-team meer dan duizend werknemers kunnen helpen. Dat waren dus niet mensen die door ziekte of een reorganisatie gedwongen iets anders moesten doen, maar gewoon agenten die hun mogelijkheden wilden ontdekken.”

Speedcoaching en proeverijen

Helma: “Tijdens de loopbaanweek hebben veel agenten bijvoorbeeld een speedcoachingssessie gekregen, of ze sloten aan bij een van onze digitale proeverijen. Dat waren korte workshops: ze gingen onder andere over hoe je een cv schrijft, hoe je een goed netwerk opbouwt of hoe je jezelf presenteert aan de hand van de STARR-methode. En je weet het vast: proeverijen, die smaken naar meer!”

“Je weet het vast: proeverijen smaken naar meer!”

“Na afloop van onze loopbaanweek hebben we dat gemerkt. In alle eenheden staat het LMC nu op de kaart, de vraag naar loopbaanadvies is enorm gegroeid.”

Doorzetten en samenwerken

Lydia noemde het al: jullie werden uitgeroepen tot Loopbaanteam van het Jaar tijdens de LoopbaanPro Awards. Hoe kunnen andere loopbaanteams zich door jullie laten inspireren?

Lydia: “Ik denk dat ons team heeft laten zien dat de aanhouder wint. Zoals eerder genoemd: loopbaanontwikkeling is niet vanzelfsprekend bij politiemensen – ons loopbaanteam kon in het begin dus niet op veel krediet rekenen. Dat wij onze reputatie hebben omgedraaid, komt doordat we hebben volgehouden.”

“Ik denk dat ons team heeft laten zien dat de aanhouder wint”

Helma: Het woord ‘samenwerking’ komt bij mij op. Dat is namelijk een hele belangrijke kwaliteit van ons team. Zo werken we nauw samen met hr-afdelingen in alle eenheden. Doordat zij ons kennen, zorgen ze ervoor dat de agenten op hun locatie ons ook weten te vinden. Die stappen daardoor sneller op ons af.”

Sandra, Lydia en Helma nemen de LoopbaanPro Award in ontvangst

Backoffice in de spotlight

Willen jullie, na het winnen van de LoopbaanPro Award, nog specifiek iemand bedanken?

Sandra: “Ja, de backoffice! Zij hebben zoveel geholpen afgelopen tijd, ook bij het organiseren van de week van de loopbaan. Onze adviseurs staan vaak in de spotlights maar dat lukt alleen door de deskundige, snelle en creatieve hulp van de backoffice.”

Deze loopbaankeus-gamification is niet per se gericht op jongeren

Geschreven door

“Logisch”, denk je, als Sabien Coenen, directeur van Optios, je over de nieuwe tool van haar outplacementbureau vertelt. Het is een 3D-game waarin je door verschillende tijdperken reist – al spelend ontmoet je dino’s, kastelen en een stoomtrein.

Sabien Coenen van Optios

Niet per se voor jongeren

“Jongeren zijn dol op games en weten niet wat ze willen met hun loopbaan”, horen we je al mijmeren. “Met dit videospel kunnen ze vast ontdekken wat ze wél willen – lijkt mij een goed idee.”

Helaas – je hebt het fout. Niet helemaal natuurlijk: De Tijdmachine, de 3D-game van Optios waar Coenen over vertelt, stelt de speler inderdaad vragen over diens carrière. En het eindresultaat? Dat is geen high score, maar loopbaanadvies. Ook dat had je goed.

Het eindresultaat is geen high score, maar loopbaanadvies

Maar waar je fout zat? De Tijdmachine is niet per se voor jongeren! Sterker nog: “onze dienstverlening is vooral gericht op mensen die vanuit het tweede spoor nieuw werk zoeken”, vertelt Coenen. “Die mensen zijn vaak al wat ouder. Daarom is onze game makkelijk te spelen – bijvoorbeeld via een smartphone.”

Doelgroep zonder zelfontwikkeling

Je moet het maar verzinnen: een loopbaangame voor een oudere doelgroep. Toch is de behoefte eraan enorm, vertelt Coenen. “Bij Optios liepen we steeds tegen een probleem aan dat we met de game oplossen”.

“Bij Optios liepen we steeds tegen een probleem aan dat we met de game oplossen”

“Kijk”, steekt ze van wal, “onze doelgroep is vaak praktisch opgeleid, het zijn mensen die heel betrokken bij hun werkgever zijn. Op zich is dat positief, maar het betekent ook dat die groep weinig aan zelfontwikkeling en professionele evaluatie doet, in ieder geval niet op eigen initiatief.”

Met 1-0 achter

“Daardoor trekken ze niet aan de bel als ze hun werk niet meer leuk vinden”, vervolgt Coenen. “En hebben ze een baan waarvan ze weten dat-ie op termijn door robots wordt overgenomen? Dan doen maar weinigen echt hun best om nieuwe skills aan te leren, zodat ze straks iets anders kunnen doen.”

Mensen die wij naar nieuw werk begeleiden, zaten vaak helemaal aan de bodem

“Het gevolg daarvan zagen wij dagelijks terug: mensen die wij naar nieuw werk begeleiden, zaten vaak helemaal aan de bodem. In hun zoektocht naar iets nieuws stonden ze dan met 1-0 achter, ze hadden jarenlang niet in zichzelf geïnvesteerd.”

Positieve draai, zonder dat-ie te duur wordt

Coenen en haar collega’s kaartten het probleem aan bij hun opdrachtgevers. “Een oplossing die we vaak samen verzonnen, was dat medewerkers op een leidinggevende konden afstappen, op het moment dat ze twijfels kregen over hun werk.”

“Maar je werkgever vertellen dat jij je baan niet meer leuk vindt? Dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Voor je het weet vlieg je eruit – en er moet wel brood op de plank komen.”

“Voor je het weet vlieg je eruit – en er moet wel brood op de plank komen”

Langzaam maar zeker werd duidelijk: er is behoefte aan een manier waarop praktisch opgeleide mensen hun carrièrewensen bespreekbaar kunnen maken, zonder dat een gesprek met een negatieve instelling daarvan het gevolg is.

Én – ook niet onbelangrijk – het mocht niet al te duur zijn. Coenen: “Werkgevers investeren over het algemeen graag in het welzijn van hun werknemers, maar ze zijn geen liefdadigheidsinstellingen.”

Vragen en antwoorden

“Onze oplossing? De 3D-game, De Tijdmachine, dus”, vervolgt ze. “Daar zitten 24 vragen in. Al die vragen hebben te maken met het tijdperk waarin de speler zich op dat moment begeeft.”

“Zit je bijvoorbeeld in de prehistorie? Dan lees je dat mensen destijds veel minder werkten. Die vruchten en bessen waren zo geplukt, daarna kon je naar huis. Het zet de speler aan het denken over zijn eigen werkbelasting. ‘Vind je dat je nu te hard werkt?’, zou een vraag kunnen zijn.”

“Alle vragen in de game hebben te maken met het tijdperk waarin de speler zich op dat moment begeeft”

“Achter al die vragen en antwoorden zit een matrix: die berekent het eindresultaat van je game, we noemen het een selfie”, vertelt Coenen verder. “Daarin kun je bijvoorbeeld zien dat je laag scoort op werkplezier. Er wordt je dan meteen uitgelegd waarom werkplezier wél belangrijk is. In gesprek met je werkgever, of met een expert van ons, kun je het daar dan over hebben.”

Werkgever krijgt controle

Nog even voor de duidelijkheid: de game van Optios is niet te koop voor individuen, alleen werkgevers kunnen de tool aanschaffen. Welke vragen de game precies stelt, kan hij bovendien aanpassen, zo maakt hij de tool optimaal toepasbaar op zijn organisatie. Vervolgens krijgt hij op een dashboard te zien welke werknemer aan wat voor soort taken en hulp behoefte heeft.

Nog even voor de duidelijkheid: de game van Optios is niet te koop voor individuen

Werkgevers kunnen de antwoorden van hun individuele werknemers overigens niet zien. Zo kunnen werknemers de game anoniem spelen; over de resultaten gaan ze vervolgens niet met de werkgever, maar met de experts van Optios in gesprek. “In die gesprekken werken we gericht aan verhoging van het werkgeluk, uitval voorkom je zo preventief”, vertelt Coenen.

Loopbaancase van het jaar

Het unieke, positieve en innovatieve karakter van De Tijdmachine, leverde de tool eind vorig jaar een nominatie voor de LoopbaanPro van het Jaar-awards op. De jury nomineerde de game in de categorie ‘Beste loopbaancase’.

“Ik wil iedereen die heeft gestemd enorm bedanken”

De juryprijs ging aan Optios voorbij, maar de publiekprijs sleepte het bedrijf wel in de wacht. En daar zijn ze trots op. “Ik wil iedereen die heeft gestemd enorm bedanken”, zegt Coenen met een glimlach.

“Werkgever moet zich om privéleven werknemers bekommeren”

Geschreven door

Birgit Vandermeulen is de kersverse winnaar van de LoopbaanPro van het Jaar-award: eind vorige maand nam ze de prijs in ontvangst. “Daar ben ik trots op”, vertelt ze, “ik heb de award een mooi plekje gegeven in m’n praktijk en vertel erover op m’n site.”

“Maar” voegt ze meteen toe, “ik schep er niet over op, daar ben ik de persoon niet naar, haha!”

Sombere cliënten

Liever gebruikt Vandermeulen de zichtbaarheid die bij het winnen van de award komt kijken voor iets anders. Ze ziet namelijk steeds vaker cliënten somber haar praktijk binnenkomen – ze zijn op het depressieve af. “Dat wordt een groter en groter probleem”, vertelt ze. “Ik zie het nu veel vaker dan een paar jaar geleden”.

“Ik zie steeds vaker cliënten somber mijn praktijk binnenkomen – ze zijn op het depressieve af”

Over de oorzaak van die influx aan sombere cliënten twijfelt Vandermeulen niet. “Het komt sowieso door de coronalockdowns. Die zorgen voor een gebrek aan perspectief, een vorm van uitzichtloosheid en een ‘het wordt niet beter’-gevoel. We weten al dat de lockdowns de mentale gezondheid van jongeren aantasten, daar wordt veel over geschreven. Maar bij volwassenen gaat het niet anders – ik zie dat dagelijks in mijn praktijk. Toch hoor je daar bijna niemand over.”

“Soms praat ik met mensen die twee jaar geleden bij een werkgever zijn begonnen, maar hun collega’s nog nooit hebben ontmoet”, vervolgt ze. “Ze hebben alleen maar vanuit huis gewerkt. Dat doet iets met je, vooral bij mensen die alleen wonen. Zij missen de praatjes bij het koffiezetapparaat, en alle andere informele zaken die normaalgesproken bij het werk komen kijken.”

Sociale verantwoordelijkheid

Mensen die Vandermeulen mailen over eenzaamheid, somberheid of zelfs depressiviteit, krijgen van haar een kennismakingsgesprek waar ze niet voor hoeven te betalen. “Ik zie dat als een sociale verantwoordelijkheid – bijna een verplichting”, zegt ze daar zelf over. “Als iemand aan de bel trekt, moet je de deur opendoen.”

“Als iemand aan de bel trekt, moet je de deur opendoen”

Tegelijkertijd realiseert Vandermeulen zich dat er meer nodig is: “werkgevers moeten zich realiseren hoe belangrijk het is om betrokken te zijn bij het privéleven van werknemers.”

“Dat klinkt misschien tegennatuurlijk”, vertelt ze, “maar het is hard nodig. Mijn oproep aan werkgevers is dan ook: heb het, óók online, over koetjes en kalfjes met elkaar. En durf over privéproblemen te praten: kaart in ieder geval aan hoe het privé met iemand gaat.”

Kletspraat economisch interessant

Waarom Vandermeulen deze adviezen geeft? Omdat je er als werkgever baat bij hebt! “Praten over koetjes en kalfjes levert misschien geen directe werkinspanning op, en ook geen resultaten, maar het zorgt er wel voor dat je werknemers daarna met meer betrokkenheid het werk oppakken”, vertelt ze. “Simpel gezegd: het brengt positiviteit. En dat werpt zowel op het werk als privé haar vruchten af.”

“Het brengt positiviteit. En dat werpt zowel op het werk als privé haar vruchten af”

“Het is misschien utopisch om te denken dat werkgevers in sociale cohesie investeren uit de goedheid van hun hart”, mijmert Vandermeulen. “Tegelijkertijd zie en hoor ik dat veel organisaties dat wel degelijk doen.”

“En voor bedrijven waar het economische principe boven het sociale komt, hoop ik dat ze zich realiseren wat de waarde van oprechte aandacht voor hun medewerkers is. Je haalt namelijk economisch voordeel uit betrokken en positieve medewerkers, dat is zeker.”

Luisteren

Om ervoor te zorgen dat er meer ruimte voor privézaken op de (digitale) werkvloer ontstaat – daarmee groeit de collegiale samenhang immers – heeft Vandermeulen twee adviezen. Ze zijn voor werkgevers van werknemers die alleen zijn of het moeilijk hebben, maar ook voor diens collega’s.

“Ten eerste wil ik hen op het hart drukken: luister naar mensen!”

“Ten eerste wil ik hen op het hart drukken: luister naar mensen! Dat is het allerbelangrijkste. Privéproblemen kun jij niet oplossen, ook niet met goedbedoelde adviezen. Ga dat ook niet proberen – het versterkt het gevoel van eenzaamheid van de ander alleen maar. Juist jouw luisterende oor maakt een immens verschil.”

Hulp bieden en hulp zoeken

“Ten tweede adviseer ik om actief contact te leggen. Vraag naar wat er speelt – verwacht niet dat iemand eruit zichzelf over begint. Opnieuw: jouw luisterend oor maakt misschien wel het verschil, maar veel mensen willen hun problemen niet aan jou opdringen of je er, naar hun gevoel, mee lastig vallen. Dat kun je voor zijn door zelf het contact met de collega te leggen.”

“Ten tweede adviseer ik om actief contact te leggen; vraag naar wat er speelt”

Het derde advies van Vandermeulen is gericht aan mensen die somber zijn of eenzaamheid ervaren: “Vraag zelf om hulp, hoe moeilijk dat misschien ook voor je is”.

“Jullie hebben met elkaar een verantwoordelijkheid een echt team te vormen. Maar je werkgever en collega’s kunnen niet weten hoe jij je voelt. Maak dat bespreekbaar bij iemand in je team die jij vertrouwt – geloof me, je zult verrast zijn door de opluchting én de steun die dat geeft!”

De blik op het nieuwe jaar van Tof Thissen: ‘iedere regio moet een werkcentrum krijgen’

Geschreven door

Kort door de bocht

  • Om de mismatch op de arbeidsmarkt te beëindigen moet er flink worden geïnvesteerd in opleidingen en om- en bijscholing, vindt directeur van het UWV WERKbedrijf Tof Thissen
  • Volgens Thissen is Nederland gebaat bij regionale werkcentra, een ambitieuzere versie van het Duitse Berufsinformationszentrum

Thissen over arbeidsmarktkrapte

> Nederland vergrijst in rap tempo, en dus ontstaat er structurele krapte op de arbeidsmarkt: er zijn nu meer vacatures dan werklozen. Wat kunnen we komende jaren doen om ervoor te zorgen dat we niet helemaal vastlopen?

“Je kunt een boel dingen verzinnen: sommige sectoren kunnen bijvoorbeeld naar het buitenland worden geëxporteerd, naar landen waar er wel voldoende beschikbaarheid van mensen is. Of werkgevers halen meer arbeidsmigranten naar Nederland, maar dat ligt politiek altijd gevoelig. Ook de toenemende robotisering heeft impact op de mate van krapte.”

Werkgevers kunnen meer arbeidsmigranten naar Nederland halen, maar dat ligt politiek altijd gevoelig”

“Sectoren die met krapte kampen, kunnen bovendien reclame maken voor zichzelf. Sta je bekend als leuke sector om in te werken? Dan laten veel jongeren zich voor jouw soort werk opleiden. Maar als maatschappij schieten we daar weinig mee op: werkvelden die zichzelf niet weten aan te prijzen blijven alsnog de krapte voelen, terwijl we ook die sectoren nodig hebben.”

“Feit blijft uiteindelijk dat we vergrijzing niet zelf in de hand hebben, we kunnen er weinig aan doen. Wat we wel kunnen beïnvloeden is de mismatch op de arbeidsmarkt. Dat is zo mogelijk nog een grotere veroorzaker van de huidige krapte.”

> Hoe bedoelt u?

“Op dit moment werken veel mensen in sectoren waar de business niet echt booming is, zullen we maar zeggen. Gaat hun werkgever straks kopje onder en verliezen zij hun baan? Dan hebben ze geen vaardigheden waar op de huidige arbeidsmarkt vraag naar is. We krijgen dan een situatie waarin veel mensen met een uitkering thuiszitten, terwijl werkgevers staan te springen om nieuw personeel.”

“Een simpele oplossing zou zijn: geef die net ontslagen mensen een opleiding waardoor ze bij nieuwe werkgevers terecht kunnen. Maar daar kleven allerlei praktische bezwaren aan. De opleiding kunnen we weliswaar gratis maken, maar na z’n ontslag krijgt de werknemer in kwestie maar 9 maanden een WW-uitkering. Een opleiding duurt gemiddeld twee jaar, wie gaat er in de overige 15 maanden voor zorgen dat-ie brood op de plank krijgt?”

“Een opleiding duurt twee jaar, wie gaat er in de overige 15 maanden voor zorgen dat je brood op de plank krijgt?”

“Een constructie die ik kan verzinnen: een werkgever ziet dat zo’n sectorwisselaar al 9 maanden gemotiveerd z’n nieuwe opleiding doet en neemt hem op basis daarvan op BBL-niveau aan. Gaat dat goed? Dan krijgt hij een vast contract. Resultaat? De werknemer zit niet meer thuis, de werkgever heeft geen personeelstekort en de arbeidsmarkt blijft op rolletjes lopen.”

Zijn blik op wie de problemen moet oplossen

> Wie moet dat allemaal in goede banen leiden?

“Met het UWV Werkbedrijf hebben we daarin een belangrijke rol. We zijn een kennispartner op de arbeidsmarkt en brengen in kaart welke beroepen en vaardigheden in trek zijn. Daarnaast motiveren we onder andere werknemers in kansarme sectoren om die vaardigheden ergens te gaan leren. Gelukkig kunnen ze daarvoor nu gebruik maken van het STAP-budget. Ik hoop dat het volgende kabinet nog meer geld uittrekt voor dat soort subsidies. De 200 miljoen vanuit het STAP-budget, beschikbaar voor de hele beroepsbevolking, is waarschijnlijk niet voldoende om ieders positie op de arbeidsmarkt te stimuleren.”

“Ik hoop dat het volgende kabinet nog meer geld uittrekt voor subsidies zoals het STAP-budget”

“De klus kunnen we niet in ons eentje klaren, dat doen we samen met onze partners op de arbeidsmarkt. De Regionale Mobiliteitsteams bijvoorbeeld, die momenteel overal in het land staan. Deze samenwerkingsverbanden van publieke en private partijen zorgen ervoor dat mensen die hun baan kwijt zijn of kwijt gaan raken, ondersteuning krijgen. Dat is fantastisch, maar ik zou het concept willen uitbreiden en structureel willen verankeren. Alleen ga je sneller, maar samen kom je verder.”

Zijn gouden greep: iedere regio een werkcentrum

> Hoe dan?

“Ik zou in iedere regio van Nederland een werkcentrum willen oprichten. Daarbij laat ik me inspireren door het Berufsinformationszentrum, een kantoor waar iedere Duitse regio er minstens één van heeft. Jongeren kunnen er terecht om het over hun studie- of beroepskeuze te hebben, maar volwassenen die twijfelen over een carrièreswitch, of een andere loopbaanvraag hebben, kunnen er ook informatie inwinnen.”

“Die werkcentra in Nederland moeten nog ambitieuzer worden, het moeten beurshallen zijn, vind ik. Iedereen met een rol op de arbeidsmarkt krijgt er een kraampje: ik denk dan aan verschillende werkgevers en overheidsdepartementen, maar ook onderwijsinstellingen en loopbaanbegeleiders. En boven de uitgang van die hallen hangt een bord: ‘Dit pand verlaat je altijd met nieuw perspectief’. Dat perspectief kan in de vorm van een nieuwe opleiding zijn, of in de vorm van een sollicitatiegesprek volgende week. En alles daar tussenin. Natuurlijk moeten het niet alleen fysieke plekken worden: ook de digitale variant moet staan als een huis.”

“Ik droom van een ontslagvrije samenleving: een wereld waarin ieder mens skills bezit waar vraag naar is”

“Kijk: ik droom van een ontslagvrije samenleving: een wereld waarin ieder mens skills bezit waar vraag naar is en iedereen de mogelijkheid heeft om zich verder te ontwikkelen. Daardoor kun je dan van sector naar sector hoppen, op het moment dat de arbeidsmarkt verandert. Een werkcentrum zoals ik hem net beschreef zou een goed begin zijn om die droom te verwezenlijken.”

De blik op het nieuwe jaar van Rob Witjes: ‘arbeidsmarktkrapte geeft skillsdenken momentum’

Geschreven door

Kort door de bocht

  • Rob Witjes, Hoofd Arbeidsmarktinformatie bij het UWV, denkt dat de arbeidsmarktkrapte here to stay is
  • Door die krapte verwacht hij dat de skillsgerichte arbeidsmarkt eindelijk werkelijkheid wordt, weliswaar uit noodzaak
  • De skillsontologie CompetentNL – het UWV werkt daar al een poosje aan – helpt het skillsdenken mogelijk te maken
  • Loopbaancoaches kunnen wat Witjes betreft op drie manieren helpen bij de doorbraak van de skillsgerichte arbeidsmarkt

Witjes over arbeidsmarktkrapte

> Het CBS meldde dat ondernemers optimistisch zijn over 2022. Ze verwachten onder andere meer personeel aan te kunnen nemen. Deelt u hun optimisme over de arbeidsmarkt?

“Ondernemers zijn door de bank genomen optimistische mensen, zeker wanneer hun orderportefeuilles goed gevuld zijn, zoals nu het geval is. De uitkomsten van die CBS-enquête verbazen me daarom weinig.”

“Ondernemers zijn door de bank genomen optimistische mensen, zeker wanneer hun orderportefeuilles goed gevuld zijn”

“Maar in datzelfde onderzoek gaf 30,4% van de ondernemers aan last van personeelstekorten te hebben. Dat cijfer is hoog, ik heb het eerlijk gezegd nog nooit boven de 30% gezien. Doordat er zo weinig werklozen en zoveel vacatures zijn, is het voor ondernemers heel moeilijk om goede mensen aan zich te binden. Daar maken ze zich dus wel degelijk zorgen over.”

“Die situatie houdt voorlopig aan, denk ik. Vooral nu het kabinet met coronasteun veel banen kunstmatig in leven houdt. Op gegeven moment zal de krapte weliswaar een beetje afnemen, het werkloosheidspercentage van 3% zoals het nu is kan immers niet voor altijd bestaan. Maar kijk je op de lange termijn? Dan blijven we met krapte te maken houden. Zeker nu de beroepsbevolking vergrijst: veel mensen gaan de komende jaren met pensioen en die moeten wel worden vervangen.”

Zijn blik op de skillsgerichte arbeidsmarkt

> Welke gevolgen heeft de arbeidsmarktkrapte, voorspelt u?

“Ik hoop vooral dat ondernemers beseffen dat de krapte here to stay is, en dat ze daarom hun hiring-strategie aanpassen. We moeten naar een skillsgerichte arbeidsmarkt. Want gaan ondernemers mensen aannemen op basis van persoonseigenschappen en vaardigheden, in plaats van op basis van hun functietitel? Dan wordt het voor werknemers makkelijker om zich op de arbeidsmarkt te bewegen, en neemt de mismatch dus af.”

“Doordat we nu met krapte kampen, krijgt die skillsgerichte arbeidsmarkt momentum. Vooral in sectoren waar de nood het hoogst is, zien we iets gebeuren. Steeds meer ondernemers in bijvoorbeeld de techniek zien dat ze iets anders moeten doen om mensen aan te trekken: ze beginnen dus benodigde vaardigheden in hun vacatures dikgedrukt te maken, in plaats van de functietitel.”

“Waar de nood het hoogst is maken werkgevers vaardigheden in hun vacatures dikgedrukt , in plaats van de functietitel”

“Maar om van de skillsgerichte arbeidsmarkt écht een succes te maken, is er meer nodig. Een goede skillsontologie bijvoorbeeld, bij het UWV zijn we daar nu druk mee bezig, hij heet CompetentNL. Die ontologie gaat ervoor zorgen dat AI-systemen vacatures goed op cv’s kunnen matchen. En dat op basis van de vaardigheden van een kandidaat.”

> Mogen we ervan uitgaan dat de skillsgerichte arbeidsmarkt volgend jaar doorbreekt, als de krapte aanhoudt?

“Op m’n kantoor heb ik veel boeken die de overgang naar een skillsgerichte arbeidsmarkt voorspellen: één van die boeken deed dat al in 1996. Ik wil er maar mee aangeven dat we het er al lang over hebben, maar dat een en ander verwezenlijken steeds lastig blijkt. Ook 2022 zal waarschijnlijk nog niet het jaar van de doorbraak worden. Maar we zijn wel goed op weg.”

“Dankzij de huidige arbeidsmarktkrapte ontstaat er meer beweging. Hopelijk blijft dat zo. Want als Nederland op een dag weer in een economische dip terecht komt – en er daardoor meer werklozen zijn – gaan ondernemers misschien achteroverleunen. Ze kunnen dan zoals vanouds om een brief en een cv vragen, én ze kunnen weer gaan selecteren op basis van diploma’s en werkervaring.”

“Als Nederland in een economische dip terecht komt – en er daardoor meer werklozen zijn – gaan ondernemers misschien achteroverleunen”

“Dat zou ongelofelijk jammer zijn. Want zoals ik eerder uitlegde: de arbeidsmarktkrapte zal binnenkort vast tijdelijk afnemen, maar op de lange termijn blijft hij bij ons. De vergrijzing van ons land zorgt ervoor dat er dadelijk meer mensen vervangen moeten worden door pensionering: een meer skillsgerichte arbeidsmarkt is dan cruciaal.”

De rol van loopbaancoaches volgens Witjes

> Welke rol hebben loopbaancoaches eigenlijk op de skillsgerichte arbeidsmarkt?

“Loopbaancoaches moeten in ieder geval weten welke vaardigheden toekomstbestendig zijn. Met je cliënt onderzoeken welke skills hij of zij heeft is natuurlijk belangrijk, maar koppel het ook aan arbeidsmarktkansen. Het afwerken van facturen kan iemand nog zo goed afgaan maar in de toekomst is er geen droog brood mee te verdienen. Werk zoeken op basis van die skill, moet je om die reden als loopbaancoach afraden.”

“Daarnaast moet een loopbaanbegeleider wat mij betreft herkennen welke competenties zijn cliënt nog mist. Wordt iemands baankans een stuk groter door het aanleren of opfrissen van één of twee extra skills? Dan moet de coach zijn cliënt aanmoedigen dat te doen, en het liefst ook weten waar z’n cliënt daarvoor terecht kan.”

“Een loopbaanbegeleider moet wat mij betreft herkennen welke competenties zijn cliënt nog mist”

“Tot slot denk ik dat de loopbaanwereld ondernemers meer moet helpen. Kan je als loopbaancoach voor een werkgever in kaart brengen welke vaardigheden zijn werknemers hebben? Dan kan-ie openstaande vacatures vaker intern oplossen. Je voorkomt zo dat waardevolle mensen jouw bedrijf verlaten, puur en alleen omdat ze naar een andere functie zoeken.”

De blik van Maurice op het nieuwe jaar: ‘Ik laat me inspireren door de kunst- en cultuursector’

Geschreven door

Kort door de bocht

  • Loopbaanbegeleider Maurice van Dijk houdt graag recruitmentplatforms in de gaten: zo weet hij waar hij zijn cliënten op moet voorbereiden
  • De kunst- en cultuursector inspireert hem: de mensen die erin actief zijn laten volgens Maurice zien dat je een droombaan niet uit de muur kunt trekken
  • Technologie als Jobfeed, Ixly en – als je dat mee mag rekenen, ten minste – WhatsApp zijn cruciaal voor hem
  • Als minister van Sociale Zaken zou Maurice eerst een dansje in de Tweede Kamer doen, en dan z’n collega bij de Belastingdienst opbellen

Hieronder vertelt Maurice over zijn persoonlijke stijl. Scroll naar beneden om zijn voorspellingen over beleid, technologie en de arbeidsmarkt te zien.

De stijl van Maurice

> Wat versta jij onder goed loopbaanadvies?

“De manier waarop je advies geeft kan wat mij betreft niet goed of fout zijn. Of loopbaanadvies goed is blijkt uit het effect ervan. Heeft iemand na een begeleidingstraject werk gevonden, of nieuwe inzichten opgedaan? Dan was het advies kennelijk goed.”

> Op welke cliënt ben je tot nu toe het meest trots? En waarom?

“Ik denk dan meteen aan een boekhandelaar die bij me kwam. De verkoop van boeken liep terug, en dus wilde hij elders duurzaam werk vinden. In de gesprekken die ik met hem voerde kwam naar voren dat-ie benieuwd was naar 5 verschillende sectoren, over al die sectoren wilde hij meer te weten komen.”

“’Goed’, zei ik, ‘dan gaan we dat regelen’. Samen hebben we vervolgens vijf mensen, één uit elke sector, zo gek gekregen om m’n cliënt een dagje mee te laten lopen. Ik was er trots op dat ons dat lukte, en ik was vooral trots op die boekhandelaar, hij ging al die dagen met veel interesse in.”

“Samen hebben we vervolgens vijf mensen, één uit elke sector, zo gek gekregen om m’n cliënt een dagje mee te laten lopen”

“En nu komt het leukste: toen zag hij opeens een vacature bij een tankstation, een veld waaraan we beiden nooit hadden gedacht. Al zijn wensen kwamen in die vacature samen: hij kon service verlenen, kreeg de verantwoordelijkheid over zijn eigen toko en vond werk in een sector waar de vraag voorlopig niet gaat afnemen. Hij heeft zich laten omscholen en werkt er nu nog steeds met veel plezier.”

 > Welk boek of welke podcast over jouw vakgebied kun je aanraden? En waarom?

“Ik volg veel recruitmentplatformen, bijvoorbeeld Werf& en Recruiting Roundtable. Ik vind het interessant om te ontdekken hoe zij naar sollicitanten kijken. Zo leer ik ook wat recruiters tijdens sollicitatiegesprekken willen horen en hoe ze selecteren.”

“Iets dat niet veel met loopbaanbegeleiding te maken heeft, maar dat me toch enorm inspireert, is Pop Up Cinema. Pop Up Cinema brengt films van jonge makers buiten de reguliere bioscoop, vaak ook op ongewone plekken. Na afloop van hun film gaan ze dan met een interviewer over hun werk in gesprek.”

“Iets dat niet veel met loopbaanbegeleiding te maken heeft, maar dat me toch enorm inspireert, is Pop Up Cinema“

“Als loopbaancoach laat ik me graag inspireren door mensen zoals zij: mensen uit de kunst- en cultuursector. Zij krijgen met zoveel tegenslagen te maken, en toch: door de passie die zij voor hun werk voelen, komen ze die tegenslagen telkens te boven. Het staat voor mij symbool: als je een mooie baan wilt moet je daar ook iets voor doen, een droombaan trek je niet uit de muur.”

Maurice z’n blik op technologie, beleid en toekomst

> Welke technologie helpt je beter te worden in je vak?

“Ik werk graag met vacaturebanken als JobFeed, daardoor krijg je veel informatie over vraag en aanbod op de arbeidsmarkt. Met één druk op de knop kan ik een cliënt laten zien hoe groot de baankans is in een sector die hij na wil streven.”

“Met De Heren Van Werk, het loopbaanbureau van mij en m’n zakenpartner, zijn we bovendien uniek omdat we met Ixly werken, een tool die op basis van professionele testen beroepen voorstelt. Anders dan andere tools van dat genre laat Ixly je spelen met data: je ziet dus heel duidelijk in welke mate bepaalde beroepen bij je passen. Op die manier krijgen mensen de middelen toegereikt om zelfstandig hun loopbaankansen te onderzoeken, ik hoef daar niet altijd bij te zijn.”

“Ixly laat je spelen met data: je ziet dus heel duidelijk in welke mate bepaalde beroepen bij je passen”

“Maar voor mij is technologie ook gewoon WhatsApp. Want gaat iemand echt voor die mooie loopbaanstap? Dan help ik wanneer dat maar nodig is – ik sta 24/7 aan. Dus ben jij op zondagmiddag een sollicitatiebrief aan het schrijven en kom je er niet uit? Stuur me dan gewoon een appje, ik denk graag even mee.” 

> Als je minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid was, wat zou je dan als eerste doen? En waarom?

“Een dansje in de Tweede Kamer, dat lijkt me zo lachen, joh. Maar even serieus: veel van mijn cliënten maken gebruik van het feit dat ze loopbaanbegeleidingskosten van hun belastingaangifte kunnen aftrekken. Per 1 januari 2022 wordt die regeling afgeschaft. Het STAP-budget komt ervoor in de plaats, maar loopbaanbegeleiding valt daar niet onder. Jammer, want mensen een financiële prikkel geven om een loopbaancoach te spreken lijkt me heel goed voor de arbeidsmarkt.”

 > Hoe zie jij loopbaanadvies veranderen tot 2025? En wat betekent dat voor jou?

“2025 is al snel, maar op de lange termijn denk ik dat ons vak zich meer met werkgevers gaat bezighouden. Voor ondernemers is het door de krapte op de arbeidsmarkt lastig om nieuwe werknemers te vinden, en dus moeten ze hun best doen om het talent dat ze hebben binnenboord te houden. Ons vak gaat hen helpen interne mobiliteit te stimuleren.”

“2025 is al snel, maar op de lange termijn denk ik dat ons vak zich meer met werkgevers gaat bezighouden”

“Dat betekent niet dat we alleen nog maar met werkgevers praten, met werknemers blijven we ook in gesprek. Gaat het over interne mobiliteit? Dan moeten zij namelijk goed kunnen verwoorden wat ze precies willen in hun werk, en welke taken hen juist niet leuk lijken. Als loopbaanbegeleiders helpen wij hen daarbij.”

“Ik vind het ten slotte mijn taak als loopbaanbegeleider om te waarschuwen voor de toekomst: ik zie namelijk steeds vaker cliënten met burn-outklachten binnenkomen. Mensen werken zich helemaal over de rooie en durven geen keuzes meer te maken. Ik hoop dat ons vak dat tij kan keren.”

Op loopbaanreis met Jolanda Boomsma: “In een nieuw gebied sta je open voor verandering”

Geschreven door

Corona blijft bij ons, maar vliegen is opnieuw mogelijk, en dus komen ook voor coachingstrajecten weer mensen naar de buitenlandse zon. Daar hopen ze, voor het eerst sinds begin 2020, tijd, rust en persoonlijke aandacht te vinden, om zo een positieve slag in hun loopbaan te maken.

Loopbaantraject in Zuidwest Portugal

Jolanda Boomsma
Jolanda Boomsma

Dus terwijl de eerste ‘loopbaanonderzoekers’ weer afreizen – Zuid-Europa is voor hen vaak een geliefde bestemming – kun je je afvragen wat het nut van die reizen is. Want: welke inzichten over je professionele carrière doe je in het buitenland op, die je niet in een coachingspraktijk in Nederland zelf kunt bereiken?

Vraag je het aan Jolanda Boomsma, dan zijn er talloze antwoorden. Jolanda werkte vanuit haar praktijk I-Opener eerst 7 jaar in Nederland, daarna ging ze loopbaanreizen naar de Algarve in Portugal aanbieden. Dat doet ze inmiddels 13 jaar, en dus weet de snelle hoofdrekenaar dat dit haar 20-jarige jubileumjaar is als loopbaancoach. Dat gaat ze vieren.

“In Portugal werk ik samen met mijn coachingsgasten, wandelend in de natuur”

Voor Jolanda verder ingaat op die “talloze antwoorden” van hierboven, legt ze eerst uit hoe haar trajecten in de Algarve er precies aan toegaan. “In Portugal werk ik samen met mijn coachingsgasten, wandelend in de natuur”, vertelt ze. “Vijf dagen lang ga ik 1-op-1 met hen aan de slag. Voor mijn gasten, het zijn vooral vaak mensen in een outplacementtraject , betekent dat zo’n 25 uur met een persoonlijke coach. Ze krijgen ook één dag vrij. Zijn ze eenmaal terug in Nederland, dan blijf ik ze begeleiden. Zo kan ik helpen om in Portugal gemaakte plannen tot een goede uitwerking te brengen.”

Aangewezen op jezelf

Dan het antwoord op onze vraag: wat is het nut van die reizen? Volgens Jolanda zit hem dat allereerst in de intensiviteit van een traject in het buitenland. “Ga je op loopbaanreis? Dan kies je er namelijk voor heel intensief met jezelf én je carrièrekwestie aan de slag te gaan”, vertelt ze via een videoverbinding aan LoopbaanPro. Op de achtergrond schittert de zon op de Atlantische Oceaan.

“Ga je op loopbaanreis? Dan kies je er namelijk voor heel intensief met jezelf aan de slag te gaan”

“Dankzij de intensiteit van het traject, en de tijd en ruimte die het je geeft, kunnen dingen goed bezinken”, vervolgt ze. “Althans: Je komt eerder tot verdieping dan wanneer je om de week naar een coachingspraktijk gaat om het anderhalf uur over je loopbaan te hebben.”

“En wat daar nog bijkomt: ga je na een begeleiding van negentig minuten in Nederland weer terug naar huis? Dan praat je ’s avonds aan tafel je nieuwe inzichten snel van je af, voordat ze überhaupt de tijd kregen om ‘te landen’. Je krijgt dan meningen en adviezen van buitenaf – bijvoorbeeld van je partner of familieleden. Die adviezen zijn goedbedoeld, maar de kunst is juist je eigen antwoorden te vinden. Dát is wat er gebeurt wanneer je in je eentje op loopbaanreis gaat – dat is meteen de reden dat ik bewust alleen individuen begeleid.

Een coachingsgast van Jolanda werkt aan zijn volgende stap

Een nieuwe omgeving helpt ook

Er is nog een goede reden om op loopbaanreis te gaan, weet Jolanda. “Ga je op loopbaanreis? Dan kom je in een onbekende wereld, bijvoorbeeld de Algarve, terecht”, steekt ze van wal. “En in zo’n wereld, die in niets op Nederland lijkt en waar je niets herkent, ben je aangewezen op jezelf. Dat komt goed uit, want zoals ik al zei, antwoorden op je loopbaanvragen vind je in jezelf, niet in de buitenwereld.

Natuurlijke kantoortjes

Terwijl de zee op de achtergrond weer eens van zich laat horen – de golven knallen tegen de kust – heeft Jolanda zo al een aantal voordelen van haar loopbaanreis opgesomd. Maar de allerbelangrijkste reden? Die heeft ze tot nu toe achterwege gelaten. Het is de kracht van de gevarieerde “natuurlijke kantoortjes”, waar de Algarve een overvloed van heeft.

“Iedere locatie waar we heen gaan, laat mijn coachee iets anders zien en ervaren”, legt Jolanda uit. “Zij zien of herkennen in het grillige, lieflijke, ruige, verstilde, dynamische of desolate karakter van het Portugese landschap iets van zichzelf of iets dat hun huidige loopbaankwestie weerspiegelt. Mede op basis van die natuurlijke kantoortjes, trek ik mijn instrumenten uit m’n rugzak. Daarmee verkrijgen mijn coachingsgasten helder zelfinzicht en verrassende perspectieven.”

“Vroeger dacht ik dat mijn werklocatie in Portugal een luxe was – tegenwoordig zie ik het als een rijkdom in twee werelden te kunnen werken en leven”, vervolgt Jolanda. Niet alleen voor mijn coachingsgasten, maar ook voor mijn eigen gezonde balans en betekenis. Het landschap hier is zo divers. De ene dag sta ik met mijn coachee in een authentiek dorpje, de andere dag zien we hoe een ruige, zwart granieten kust schuimende golven stukslaat.”

Alternatieven aan de Drentse Aa

Toen Jolanda de afgelopen twee jaar geen loopbaanreizen naar Portugal kon organiseren, gooide ze haar aanpak over een andere boeg. “Ook een coach moet anticiperen op veranderende omstandigheden”, zegt ze daar zelf met een glimlach over. Terwijl het luchtruim op slot zat, nam de geboren Friezin haar coachingsgasten mee naar het Nationaal Park De Drentsche Aa, een natuurgebied in een beduidend ander klimaat dan Portugal.

“Ook een coach moet anticiperen op veranderende omstandigheden”

Maar alhoewel het weer in Drenthe anders was, bleef er ook in Noord-Nederland veel van Jolanda’s loopbaanreis overeind. Zo verbleven mensen tijdens haar trajecten op de hei in een bed-and-breakfast of hotel en waren ze een paar dagen echt op zichzelf, in een omgeving die ze nog niet kenden.

Het beviel haar zo goed, dat ze de reizen naar Drenthe nog steeds aanbiedt, ook nu Portugal weer tot de mogelijkheden behoort. Jolanda: “Voor mensen die niet naar Portugal willen of kunnen komen, blijft Drenthe een fantastische optie.”

Verder lezen

Benieuwd naar de loopbaanreizen van Jolanda Boomsma? Klik dan hier voor meer informatie. Je kunt ook I-Opener-activiteiten volgen op haar LinkedIn-pagina.

Futurist Peter van der Wel: “de toekomst lacht ons toe, en loopbaanpro’s moeten dat weten”

Geschreven door

“Van alle presentaties die op 9 december voorbijkomen, is die van mij eigenlijk het belangrijkst.” Dat zijn de woorden van Peter van der Wel, tijdens LoopbaanPro Live neemt hij als laatste spreker het podium. Om een eufemisme te gebruiken: hij drukt zichzelf daar niet bijzonder bescheiden mee uit.

Peter van der Wel

Niets is wat het lijkt

Toch bedoelt de Amsterdamse futurist het niet kwaad: hij wil ermee vooral het belang van uitzoomen aangeven. Want dat doet hij met z’n lezing, die in het teken van de toekomst staat. Iets specifieker nog: Van der Wel gaat vertellen waarom de toekomst veel beter wordt dan wij nu denken. De klimaatramp gaat meevallen, robots nemen ons werk niet over en met onze privacy komt het ook goed, vertelt hij.

Om te begrijpen op welke manier een lezing over dat onderwerp als paraplu boven het LoopbaanPro Live-thema – dat is trouwens ‘de levensloopbaan’ – kan zweven, moeten we eerst even een stapje terug doen. We moeten begrijpen dat niets is wat het lijkt. Inmiddels hebben we daar een aantal voorbeelden van gezien: Van der Wel is niet zo’n arrogante kwal als hij met z’n eerste antwoord deed vermoeden, en zijn lezing past beter bij het evenement dan we aanvankelijk dachten. Ook de futurologie bewijst de regel keer op keer.

De klimaatramp gaat meevallen, robots nemen ons werk niet over en met onze privacy komt het ook goed”

We gaan uit van drie toekomstscenario’s

“Want heb je het over de toekomst?”, steekt Van der Wel van wal, “dan gaan we uit van drie scenario’s. Veel mensen zien de toekomst somber in. Logisch ook, want degenen die in de IJstijd dachten: ‘ik zal wel door die sabeltandtijger worden opgegeten’, gingen vervolgens aan de slag om dat te voorkomen. Door die preventieve maatregelen konden ze zich voortplanten voordat ze in een katachtige spijsvertering terecht kwamen, en daardoor leven hun nakomelingen nu nog steeds. Het nadeel: die nakomelingen gaan steeds van het ergste toekomstscenario uit. Hun beeld wordt versterkt door de media. Ga maar na: goed nieuws is geen nieuws.”

“Heb je het over de toekomst? Dan gaan we uit van drie scenario’s”

“Je hebt ook mensen”, vervolgt Van der Wel “die altijd van het positiefste denkbeeld uitgaan. En dan zijn er nog die mensen die denken dat de toekomst vooral een voortzetting is van trends uit het heden, bijvoorbeeld met nog hetere zomers en nog meer robotisering. Hier komt het leuke: alle drie die mensen, de doemdenkers, de optimisten en de baseliners, krijgen steevast ongelijk”

We zeggen het nog maar eens: niets is wat het lijkt.

Die scenario’s gebeuren nooit

“Wat gebeurt er wel”, vraagt Van der Wel zichzelf retorisch af? “Een scenario ergens tussen al die andere scenario’s in! Mensen zijn te vindingrijk om het doemscenario te laten gebeuren, dat voltrekt zich dus niet. Iedereen die naar mijn lezing komt luisteren weet zich dat over een jaar nog te herinneren. Het is heel goed dat onheilsprofeten als mevrouw Thunberg aan de alarmbel trekken – dat zorgt ervoor dat we in actie komen – maar kijk je naar toekomstvoorspelling van weleer? Dan zie je dat doembeelden nooit materialiseren.”

“Het is heel goed dat onheilsprofeten als mevrouw Thunberg aan de alarmbel trekken”

“Het droomscenario komt overigens ook nooit uit, daarvoor staan mensen zichzelf weer te veel in de weg” waarschuwt Van der Wel. “Ze stemmen op Trump of verspreiden een nieuw SARS-virus, bijvoorbeeld. Die onvoorspelbaarheid zorgt er daarnaast voor dat de baseline-toekomst nooit waarheid wordt. Er zijn zoveel onvoorspelbare factoren die onze tijdlijn definitief veranderen; daardoor is de toekomst nooit een rechtlijnige voortzetting van het heden.”

De toekomst heb je in eigen hand

Dan komt nu puntje bij paaltje. “Want”, weet Van der Wel, “hoe de toekomst er precies uit gaat zien hebben we zelf in de hand. En juist daarom is mijn lezing tijdens LoopbaanPro Live relevant. Ik ga mijn publiek laten zien dat ze, door op de juiste manier met de levensloopbanen van hun cliënten en werknemers om te gaan, bijdragen aan een toekomst die een stuk zonniger is dan wij nu denken.”

Van der Wel heeft tijdens zijn lezing daarnaast wel degelijk oog voor de interesses van zijn publiek. “Ik ga het bijvoorbeeld ook hebben over hoe de verhouding tussen werk en privé zich de komende jaren gaat ontwikkelen, en hoe we straks gaan samenwerken met machines. Want ook al worden machines beter in allerlei dingen dan wij, het blijven one trick ponies, ze missen menselijke eigenschappen. En geloof me: als het slecht weer is op een maandag en de favoriete voetbalclub van je collega heeft gisteren verloren, dan heb je die human touch op de werkvloer nodig.”

Cadeautje van LDC

Maurice Vermunt

Dat Peter van der Wel straks zijn optimistische toekomstverhaal komt afsteken, hebben LoopbaanPro Live-gasten te danken aan Maurice Vermunt. De directeur van loopbaansoftwareproducent LDC is het pessimisme dat hij om zich heen ziet beu. “Ik wilde iedereen in de LoopbaanPro Live zaal dus graag wat optimisme cadeau doen. En aangezien ik toch partner van het evenement ben, en daarom een spreker voor mocht dragen, leek Peter me uitermate geschikt.”

“Ik wilde iedereen in de LoopbaanPro Live zaal graag wat optimisme cadeau doen”

Het is niet de enige reden dat Vermunt – die zichzelf als ondernemer in “beroepsoptimist” Van der Wel herkent – deze spreker naar voren schoof. “Ik wil loopbaanbegeleiders verder graag meegeven dat je cliënten niet alleen een goede kop koffie, maar ook een gezonde dosis energie aan moet bieden tijdens een coachingsgesprek. Zit jij onderuitgezakt te luisteren? Dan matcht je cliënt jouw energie: die is niet bepaald bevorderlijk voor z’n baankansen. Maar kom jij met de energie uit Peters positieve presentatie voor de dag? Dan sta je meteen met 1-0 voor.”

“Dus als Peter zegt dat zijn presentatie de belangrijkste op het evenement is, ben ik geneigd hem te geloven.”

Meer lezen?

LoopbaanPro Live, het evenement waarop Peter van der Wel zal spreken, vindt op 9 december plaats in De Eenhoorn in Amersfoort. Hier vind je meer informatie over dat evenement, net als het dagprogramma. Meteen tickets boeken kan hier.

Wendela’s blik op het nieuwe jaar: ‘Volgsystemen voor ontwikkeladviezen zijn een game changer’

Geschreven door

Kort door de bocht

  • Loopbaanspecialist Wendela van der Meiden ziet toekomst in volgsystemen voor ontwikkeladviezen – een beetje zoals recruiters die voor kandidaten hebben
  • Als Van der Meiden minister van Sociale Zaken was, zou ze beter haar best doen arbeidsmarktinformatie naar mensen die dat nodig hebben te brengen
  • Ook voor zzp’ers en jongeren zou ze als minister meer aandacht hebben
  • De loopbaanbranche gaat volgens Van der Meiden de komende 5 jaar verder professionaliseren: scholingsbudgetten en mobiliteitscentra wijzen daar volgens haar nu al op

Hieronder vertelt Wendela over haar persoonlijke stijl. Scroll naar beneden om haar voorspellingen over beleid, technologie en de arbeidsmarkt te zien.

Wendela’s stijl

> Wat versta jij onder goed loopbaanadvies?

“Goed loopbaanadvies bestaat wat mij betreft uit twee facetten. Allereerst moet je als coach goed naar de behoefte van je cliënt kijken, en nagaan of zijn of haar hulpvraag bij jouw specialiteiten past. Is dat zo? Geweldig, je kan hem of haar verder helpen. Maar merk je in een vroeg stadium dat je cliënt iets nodig heeft dat jij niet bieden kan? Verwijs diegene dan alsjeblieft door aan een collega. Iedere loopbaanbegeleider heeft z’n eigen specialiteiten – aan ons de taak die zo goed mogelijk te benutten.”

“Iedere loopbaanbegeleider heeft z’n eigen specialiteiten – aan ons de taak die zo goed mogelijk te benutten”

“Ten tweede ben je als loopbaanadviseur verplicht je cliënt van arbeidsmarktinformatie te voorzien. Ook als-ie daar niet om heeft gevraagd. Weet-ie bijvoorbeeld in welke sectoren z’n baankansen nu het best zijn? En weet-ie hoe hij z’n vaardigheden op bestaande beroepen kan matchen? Jij bent er om die wereld voor hem te openen.”

> Op welke cliënt ben je tot nu toe het meest trots? En waarom?

“Ik zou een boek kunnen schrijven over cliënten op wie ik trots ben – een dik boek ook.”

“Een dame die m’n hoofd nu binnenschiet kon vanwege fysieke klachten haar werk niet meer doen: voor ons traject überhaupt begonnen was moest ik haar overtuigen via de huisarts een specialist op te zoeken. Later hebben we samen ontelbaar veel stappen doorlopen, steeds wisten we alles wat haar in de weg zat om te gooien. We hebben een doelgroepindicatie aangevraagd, een loonwaarde opgevraagd, en ga zo maar door – je gaat in dit proces heel methodisch te werk.  Dat was erg intens, maar wát een resultaat heeft het opgeleverd. De dame in kwestie is nu uit de bijstand; ze staat volledig op eigen benen.”

“Ik zou een boek kunnen schrijven over cliënten op wie ik trots ben – een dik boek ook”

> Welk boek of welke podcast over jouw vakgebied kun je aanraden? En waarom?

“Da’s een makkie: ik raad alle boeken van Aaltje Vincent aan – met name Job Marketing 3.0. Waarom? Omdat haar methode werkt voor al mijn klanten, van de bijstand tot aan outplacementtrajecten. Met Aaltjes systeem ga je eerst op zoek naar antwoorden op vragen als ‘wie ben ik?’, ‘wat wil ik?’ en ‘wat kan ik?’. Vervolgens benader je de arbeidsmarkt proactief met haar Job Marketing-methode.

Wendela’s blik op technologie, beleid en toekomst

> Welke technologie helpt je beter te worden in je vak?

“Volgsystemen voor ontwikkeladviezen – een beetje op dezelfde manier als dat recruiters kandidaatvolgsystemen hebben – zouden een game changer zijn. Ik heb er recentelijk bij het IMK al een mee gewerkt; ik zou willen dat andere de organisaties die systemen ook zouden implementeren. Natuurlijk staat de klant in ons werk voorop. Maar vastleggen wat je doet is ook heel belangrijk.”

> Als je minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid was, wat zou je dan als eerste doen? En waarom?

“Ik zou beter omkijken naar mensen die nu tussen wal en schip vallen, als je het over aansluiting op de arbeidsmarkt hebt. Daarbij denk ik bijvoorbeeld aan zzp’ers: de overheid zou, ook nu weer, meer moeten doen om hen te helpen iets op te bouwen. Maar ook voor jongeren moet meer aandacht komen. Waarom krijgen zij op school geen les over hoe je een leuke, passende baan vindt als je opleiding af is? Dat hebben ze écht nodig: voor mijn dochters heb ik maar gewoon zelf een loopbaancoach ingekocht.”

“Voor mijn dochters heb ik maar gewoon zelf een loopbaancoach ingekocht”

“Ik vind daarnaast dat de overheid beter haar best moet doen om mensen van arbeidsmarktinformatie te voorzien. Het UWV doet dat via het Leerwerkloket wel, maar veel mensen weten hun kanalen nog altijd niet te vinden. Als je bijvoorbeeld een cursus wilt doen die geld kost kun je daar subsidie voor krijgen – maar dan moet je dat wel weten.”

“Er zijn daarnaast talloze gratis initiatieven die iemand echt kunnen helpen bij het vinden van een baan, ik denk daarbij aan JobOn en JobRotary. Maar als je niet weet dat die organisaties bestaan, kunnen ze je ook niet helpen. Wie gaat hen dat vertellen?”

“Trouwens: ik vind dat werkgevers loopbaanadvies in hun arbeidsvoorwaarden moeten verankeren. De overheid moet hen daar sterk toe motiveren – misschien zelfs wel verplichten. Want ben je een werknemer en kun je continu een beroep doen op iemands helpende hand, bijvoorbeeld wanneer je extra scholing nodig hebt? Dan ben je de rest van je carrière breder inzetbaar. Dat is niet alleen goed voor je werkgever, maar ook voor jou en voor de maatschappij.”

“Trouwens: ik vind dat werkgevers loopbaanadvies in hun arbeidsvoorwaarden moeten verankeren”

> Hoe zie jij loopbaanadvies veranderen tot 2025? En wat betekent dat voor jou?

“Loopbaanbegeleiding gaat de komende jaren nog specialistischer en professioneler worden. Kijk maar naar de scholingsbudgetten die nu vrijkomen, en de mobiliteitscentra die worden opgericht. Zelf ga ik in die ontwikkeling mee – ik stel eisen aan m’n eigen professionaliteit en die van het vakgebied. Gelukkig hadden we minister Koolmees aan onze zijde: hij is voorstander van die professionalisering en investeerde erin met NL Leert Door en Ontwikkeladviezen, ik hoop dat dat blijvend is. Ik gun het de klant: we moeten nu niet loslaten maar blijven investeren!”

“Met mijn online coachprogramma bepalen mijn cliënten hun koers – waar en wanneer ze maar willen”

Geschreven door

Manon Erich

 

Wat doe je precies?

“Ik heb een achtergrond in de recruitment. Het leukste aan dat vak vond ik de gesprekken die ik met kandidaten voerde over wat hen motiveerde: loopbaanbegeleider worden was voor mij dus een logische vervolgstap. Eerst deed ik outplacement- en mobiliteitstrajecten bij een gerenomeerd loopbaanadviesbureau, coachingstrajecten waarbij ik me richtte op ontwikkeling en groei volgden. Iets meer dan 5 jaar geleden begon ik voor mezelf.”

“Als zelfstandig loopbaanprofessional wil ik mensen helpen de regie over hun loopbaan te nemen”

“Als zelfstandig loopbaanprofessional wil ik mensen helpen de regie over hun loopbaan te nemen. ‘Koers bepalen’, noem ik dat. Heel simpel gezegd: door stil te staan bij vragen als ‘wie ben ik?’, ‘wat wil ik?’ en ‘wat kan ik?’ hoop ik mensen inzicht te geven in een slimme voortzetting van hun loopbaan. Eigenlijk bied ik loopbaanheroriëntatie, dus.”

“Voor sommige mensen betekent ‘koers bepalen’ dat ze het roer volledig omgooien en iets totaal anders gaan doen. Anderen sturen slechts een klein beetje bij en trekken in hun huidige baan verantwoordelijkheden die beter bij hun talenten passen naar zich toe.”

Wat maakt jouw coachingstijl uniek?

“Mijn online werkwijze, denk ik. Toen ik als zelfstandige begon, deed ik al mijn werk offline. Toch had ik altijd de droom om een online loopbaancoachingsprogramma te ontwikkelen. Begin 2020 heb ik daar werk van gemaakt: ik zette het online programma ‘Koers bepalen’ op poten. Mijn cliënten kunnen daar nu in hun eigen tempo een traject doorlopen. Tussendoor plannen ze zelf coachgesprekken met mij in.”

“Wanneer ze die gesprekken inplannen, laat ik aan hen. Hebben ze tussendoor een vraag over een opdracht in mijn programma? Dan hoeven ze daar natuurlijk geen contactmoment voor te gebruiken. Het programma is voorzien van een ‘stel een vraag’-knop, die daarvoor bestemd is.”

“Als je heel jong bent, ben je het dichtst bij je intrinsieke motivatiebronnen en drijfveren”

“Mijn programma bestaat uit 9 thematische stappen met in totaal 20 opdrachten. De duidelijkheid die dat met zich meebrengt is voor mijn cliënten erg fijn. Een voorbeeld van zo’n opdracht? Eentje is om na te gaan wat je als kind veel deed. Als je heel jong bent, ben je namelijk het dichtst bij je intrinsieke motivatiebronnen en drijfveren. Het zegt dus iets over wat je als volwassene leuk zou kunnen vinden in een baan.”

“Dat ik mijn programma begin 2020 ontwikkelde, was trouwens ijzersterke timing. Niet veel later barste het coronavirus los, en moest alles via internet. Mijn werkwijze was daar toen al helemaal op voorbereid.”

Welk moment uit jouw carrière als loopbaancoach is jou het meest bijgebleven?

“Ik zou veel mensen tekortdoen als ik één highlight uit mijn 15-jarige carrière als loopbaancoach zou noemen. Iets algemeens: ik vind het altijd stoer als iemand voor onzekerheid durft te kiezen.”

“Ik vind het altijd stoer als iemand voor onzekerheid durft te kiezen”

“Wat ik daarmee bedoel? Mensen die ik help zitten vaak niet op hun plek in hun huidige baan. Ze blijven vaak plakken vanwege de zekerheid die een vast contract met zich meebrengt. Zeggen ze dat contract op? Dan geven ze werkplezier daarmee meer prioriteit dan vastigheid. Van zo’n omslag word ik gelukkig.”

Wat vind je het lastigst aan je vak

“Ik krijg soms te maken met cliënten die een verstoorde relatie met hun werkgever hebben. Zo’n werkgever besluit dan: ‘het is voor ons allebei beter als jij iets anders gaat doen.’ Dat is een mentale klap voor mensen: ze zijn erdoor verdrietig, boos of teleurgesteld. Daardoor beginnen ze met een achterstand aan een coachingstraject, zeker als het traject bedoeld is om snel ander werk te vinden.”

“In veel gevallen begrijp ik heus wel waarom een werkgever deze keuze maakt. Die ziet iemand steeds ongelukkiger worden op een positie die een enthousiaste werknemer ook in zou kunnen vullen. Ik zou willen dat beide partijen eerder met die signalen aan de slag gaan. Dat kan die werknemer vervolgens met meer vertrouwen en op eigen initiatief op zoek naar een volgende carrièrestap.”

En wat vind je het mooist?

“Ik juich werkgevers die hun werknemers de ruimte geven om zichzelf te ontwikkelen enorm toe. Iedereen is gebaat bij een medewerker die zelf de regie neemt over z’n loopbaan: iemand die bijstuurt als-ie zich niet meer prettig voelt. Zo voorkom je verzuim en zelfs langdurige werkloosheid.”

“Ik juich werkgevers die hun werknemers de ruimte geven om zichzelf te ontwikkelen enorm toe”

En natuurlijk geniet ik van iedere coachee die belangrijke inzichten omzet in actie en zijn of haar koers bepaalt. Daar doe ik het natuurlijk voor.

Waar is de loopbaanindustrie volgens jou over 5 jaar, en wat ga jij concreet doen om daaraan bij te dragen?

“Ik hoop eigenlijk dat het loopbaanvak over vijf jaar nog net zo divers is als nu. Natuurlijk geloof ik in digitalisering, anders had ik zelf geen online programma ontwikkeld. Maar ieder mens is anders: Het is belangrijk dat een coachee een coach vindt met een aanpak die aanspreekt. Nu zijn er veel verschillende coachstijlen en methodieken en ik hoop dat dat zo blijft.

“Daarnaast hoop ik dat loopbaancoaching steeds vanzelfsprekender wordt. Ik gaf het al aan: hoe eerder mensen zichzelf ontwikkelen, de regie nemen over hun loopbaan en bijsturen wanneer dat nodig is, hoe minder we met verzuim en langdurige werkloosheid geconfronteerd worden. Dat is dus een win-win-situatie.

“En ik? Door mensen een online loopbaantraject aan te bieden – waarbij ze dus hun loopbaankoers bepalen waar en wanneer ze dat willen – draag ik ook mijn steentje bij.”

“Werknemers moeten zélf de regie pakken”

Geschreven door

Willemien van den Tol

 

Wat doe je precies?

“Ik begeleid en ondersteun mensen om een goede balans te vinden tussen hun werk- en privéleven. Dat doe ik vanuit m’n eigen praktijk: ik ben een soort “klusser”, heb altijd meerdere opdrachten lopen. Soms zijn die van vaste opdrachtgevers, maar mensen komen ook vaak via-via naar me toe. Dan hebben ze een gesprek gehad met een collega of een organisatie die naar mij verwijst: ‘jouw situatie is écht iets om het eens met Willemien over te hebben”.

Wat maakt jouw coaching stijl uniek?

“Iemand zei laatst dat ik een holistische aanpak heb. Ik heb niet gevraagd welk beeld ze daar precies bij had, maar ik denk dat het betekent dat ik mensen in hun context van werk en leven probeer te zien.”

“Welke normen en waarden je hebt en wat je in het leven belangrijk vindt, zegt namelijk veel over de keuzes die je maakt en eventuele baan die bij je past. Die zaken neem ik daarom mee in de interventies die ik kies. Die interventies zijn soms praktisch, maar ook onderdelen als zingeving, energie en vitaliteit onderschat ik niet. Duurzame inzetbaarheid gaat wat mij betreft over meer dan het werkgebied.”

“Of dat me uniek maakt? ‘Uniek’ vind ik een groot woord”

“Of dat me uniek maakt? ‘Uniek’ vind ik een groot woord. Er zijn veel goede coaches, allemaal met hun eigen aanpak. Of ik een hele andere heb, weet ik niet. En hoe ik te werk ga verschilt ook enorm per persoon. Bij loopbaanvragen is het afhankelijk van de aanleiding van de vraag. Is die bijvoorbeeld oriënterend en vrijblijvend? En is er druk vanuit een reorganisatie of ontslag? Dat speelt allemaal mee.”

“Bij stressgerelateerde vragen begin ik vaak met de vragenlijst van het platform Uit Je Hoofd, In Je Lijf. Na het gesprek dat daaruit voortkomt, blijkt iedereen aan een uniek soort aanpak behoefte te hebben.”

Welk moment uit jouw carrière als loopbaancoach is jou het meest bijgebleven?

“Ik deed eens een outplacementtraject met luchtwaarnemers. Dat zijn mensen die rond het vliegveld naar de lucht kijken en dan de veiligste route aan de piloot adviseren. Dat beroep was inmiddels geautomatiseerd, maar voor de luchtwaarnemers was het lastig om op die automatisering te vertrouwen. Computers bleken een goede voorspeller te zijn, maar dat vonden ze lastig te accepteren.

“Ik realiseerde me door de luchtwaarnemers hoe vast iemand kan zitten in zijn dagelijkse patroon”

“Ik vond dat bijzonder om te zien. Ik realiseerde me erdoor hoe vast iemand kan zitten in zijn dagelijkse patroon. Hoe leuk is het dan om vervolgens met hen in gesprek te komen? Samen kunnen we ruimte maken voor een nieuw perspectief.”

Wat vind je het lastigst aan je vak?

“Soms lijkt het alsof er 17 miljoen coaches in Nederland zijn. Ik vraag me dan af: ‘waar maak ik het verschil?’. Dat is dus één heikel punt. Maar wat ik vooral lastig vind, is het begeleiden van mensen die in de slachtoffermodus blijven hangen.”

“Het is zo belangrijk om de regie over je eigen werkzame leven te pakken. Natuurlijk: aan de omstandigheden kun je weinig doen. Maar hoe je met die omstandigheden omgaat, is een keuze.”

En wat vind je het mooist?

“Ik mag heel dichtbij mensen komen. Ik loop écht een stukje mee op hun weg naar verandering en groei. Dat is fantastisch.”

“Ik mag heel dichtbij mensen komen. Ik loop écht een stukje mee op hun weg naar verandering en groei”

Waar is de loopbaanindustrie volgens jou over 5 jaar, en wat ga jij concreet doen om daaraan bij te dragen?

“Ik weet niet of ik zelf over 5 jaar nog actief ben als loopbaan- en vitaliteitscoach. Maar ik hoop dat werkzoekenden, onze cliënten dus, de komende tijd emanciperen. Ik gaf het net al aan: ik vind het belangrijk dat ze de regie over hun loopbaan pakken!”

“Over de progressie daarvan, ben ik eigenlijk best tevreden. Een gesprek over je loopbaan wordt voor steeds meer mensen vanzelfsprekend. Dat zagen we toen de overheid vorig jaar gratis ontwikkeladvies aanbood ook: veel mensen hebben er gebruik van gemaakt.”

“Daarnaast weten werkzoekers steeds beter online tools te vinden. Daarmee kunnen ze loopbaantests doen, zichzelf op een vacature matchen, een mooi cv maken of zich voorbereiden op een gesprek. Op die manier worden ze meer regisseur van hun eigen loopbaan en werkplezier. Ook een mooie ontwikkeling!”

“In ons vak blijft het van belang om de resultaten uit online tools te helpen duiden”

“Dat betekent overigens niet dat loopbaancoaches in de toekomst niet meer nodig zijn. In ons vak blijft het van belang om de resultaten uit online tools te helpen duiden. Ik zeg altijd: ‘Als je niet weet wat appelbomen zijn, ga je ze ook niet vinden.’ Aan ons de taak om werknemers de weg te wijzen en te coachen bij het vinden van de juiste balans tussen werk-privé, het maken van keuzes en hen waar nodig te coachen bij hun acties. ”