“Wat ik als burn-out-coach doe, is in de kern ook loopbaanbegeleiding”

Michel de Wit begeleidt zijn cliënten bijna uitsluitend in de natuur. “Waarom? Omdat de buitenlucht mooie dingen te bieden heeft”, vertelt de burn-outcoach. “Je vindt er stoffen die een positief effect hebben op het herstel van je lichaam. “Én”, zo weet hij, “in de buitenlucht kun je bewegen – lichaamsbeweging is misschien wel de beste manier om stress los te laten. Soms beweeg ik met mijn cliënten door te wandelen, maar als iemand daar behoefte aan heeft, trekken we de hardloopschoenen aan. Ik ben naast burn-outcoach namelijk ook running coach.”

Takkenwerk in de natuur

Er is nóg iets moois aan mensen begeleiden in de natuur, vervolgt De Wit. “Ik ga vaak met mijn cliënten naar het bos: daar kom ik spullen tegen die ik voor mijn interventies kan gebruiken. Een tak, bijvoorbeeld! Daarmee teken ik een batterij in het zand van een ruiterpad, zo geef ik mensen inzicht in waar ze op dit moment zitten qua energie. Vervolgens kunnen we samen op zoek naar wat er nodig is om de batterij weer vol te krijgen.”

“In het bos kom ik spullen tegen die ik voor mijn interventies kan gebruiken”

Een tak kan ook een andere functie hebben bij De Wits interventies. “Aan het begin van een sessie, voordat we gaan wandelen, pak ik er wel eens één op om hem vervolgens aan mijn cliënt te geven”, legt de burn-outcoach uit. “Het geheim van de smid moet je nooit prijsgeven – wat ik de cliënt vervolgens precies laat doen houd ik daarom even in het midden. Maar laat ik het hier op houden: het kan best confronterend zijn voor mensen.”

“Toch heeft het een goede reden”, vervolgt hij. “Het is misschien niet altijd even leuk voor coachees, maar het levert hun wél vaak een openbaring op. Het is daarom een aanpak die me in eerste instantie niet altijd in dank wordt afgenomen, maar het helpt enorm. Mensen met wie ik werk laten me na afloop weten dat ze me waarderen vanwege mijn directheid.”

Stressmanagement als loopbaanbegeleiding

De Wit doet zijn werk als zelfstandig coach: zijn eigen bedrijf heet Reboost Outdoor Coaching. Daarnaast vult hij veel klussen in namens Instatera, een coachingsbureau voor stressmanagement waaraan specialisten uit het hele land verbonden zijn. Toen hij recentelijk een cliënt namens het laatstgenoemde platform begeleidde, gebeurde er iets verrassends. “De cliënt in kwestie was blijkbaar zo tevreden over mijn stijl, dat hij me nomineerde voor een LoopbaanPro Award – een onderscheiding bedoeld voor loopbaanprofessionals.”

“De cliënt was blijkbaar zo tevreden over mijn stijl, dat hij me nomineerde voor een LoopbaanPro Award”

“Aanvankelijk was ik daarover erg verbaasd”, vervolgt De Wit, die overigens niet door de jury voor de finale van de Awards werd geselecteerd. “Ik ben ten slotte een burn-out-coach, ik heb mezelf nooit als loopbaanadviseur gezien. Maar ik voelde me ook vereerd. En hoe meer ik erover na ging denken, hoe meer ik tot de conclusie kwam: ‘mijn werk komt eigenlijk erg dicht bij het loopbaanveld.’ Ga maar na: al mijn cliënten hebben stressklachten, bij de meesten komt dat doordat ze vastlopen in hun werk. En alhoewel ik hen nooit direct advies geef over hun carrière, komen mensen bij mij vaak wél tot het inzicht dat een ander loopbaanpad stressfactoren bij ze weg kan nemen. Uiteindelijk is dat volgens mij de kern van loopbaanbegeleiding: ervoor zorgen dat je cliënten op eigen houtje tot inzichten over hun professionele situatie komen.”

Kernwaarden belangrijk

Praat je verder met De Wit? Dan ontdek je dat de burn-out-coach een heuse visie op loopbanen heeft. Hij bewaart zelfs interventies voor problematiek op het gebied in zijn arsenaal. “Ik werk regelmatig met cliënten van wie ik zie: de bron van jouw stress is je werk”, legt hij uit. “En de oorzaak van dat vastlopen? Die ligt dan dikwijls in het feit dat iemand op jonge leeftijd een studiekeus maakte, die niet matcht met z’n kernwaarden op dit moment.”

“Ik werk regelmatig met cliënten van wie ik zie: de bron van jouw stress is je werk”

“Stel ik die diagnose? Dan probeer ik mijn cliënt te laten ontdekken: ‘mijn stress komt doordat ik iets doe wat ik niet leuk of belangrijk vindt’. En komt iemand tot die conclusie? Dan kunnen we het daarna hebben over wat in zijn ogen wél de moeite waard is – zijn kernwaarden dus. Een cliënt ontdekt dan vanzelf dat een carrièreswitch wonderen voor zijn stresslevels zou doen.”

“En soms is de oplossing veel simpeler dan een carrièreswitch, hè”, voegt De Wit toe. “Het kan bijvoorbeeld zijn dat iemand wel in de juiste baan werkt, maar zijn werkgever of manager niet aansluit op zijn kernwaarden. In dat geval kan iemand gewoon van werk in de eigen sector wisselen. Soms is een stap naar een andere afdeling zelfs al genoeg.”

Stressmanagement hard nodig

Dat De Wit dit jaar door iemand uit het publiek genomineerd werd voor een LoopbaanPro Award, is misschien wel tekenend voor het groeiende belang van zijn niche. “Ieder jaar zie ik meer en meer mensen in de problemen komen met hun mentale gezondheid”, vertelt hij zelf somber over die ontwikkeling.

“Ieder jaar zie ik meer en meer mensen in de problemen komen met hun mentale gezondheid”

Een verklaring voor de toename van burn-outs en bore-outs heeft de stressmanagementcoach ook. “Het zijn welvaartsziekten, hè. Vooral jonge mensen kunnen, zeker nu de arbeidsmarkt zo krap is, doen wat ze willen. En ze willen het allemaal: een huis, een gezinnetje, een carrière, lekker veel reizen… De druk die sociale media op hen leggen, kun je aan dat rekensommetje toevoegen, en dan wordt die druk opeens heel hoog. Daarom denk ik dat mijn collega’s en ik de komende jaren nóg meer te doen gaan krijgen.

Zo begeleid je 30’ers volgens de experts van Vizier op Scherp

“Het komt natuurlijk deels door je groeiende werk- en levenservaring op die leeftijd – daarover later meer – maar op je dertigste ga je door een soort van tweede puberteit”, vertelt loopbaancoach Twan Fenger. Die puberteit is in essentie niet veel anders dan je eerste, weet hij verder. “Als tiener begin je je te keren tegen – of in ieder geval vragen te stellen over – de waarden en normen die je hebt meegekregen in je jeugd”, legt hij uit. “En als dertiger doe je dat opnieuw. Voor veel mensen is dat het moment om voor de laatste keer gewoonten die ze vanuit huis hebben meegekregen van zich af te schudden.”

Dertigers willen iets veranderen, en kunnen weten wat

Twan Fenger

Een gevolg daarvan? Veel mensen willen zo rond hun dertigste iets fundamenteels veranderen in hun carrière. En precies dat is de reden dat Fenger en alle andere teamleden van coachingscollectief Vizier op Scherp zich specialiseren in het helpen van precies die doelgroep. Maar die tweede puberteit is niet de enige reden dat Fenger en zijn collega’s dertigers interessante mensen vinden. “Want zoals ik net al zei: een andere belangrijke is dat ze levenservaring hebben”, vertelt de loopbaancoach. “Ze zijn al een aantal keer op hun bek gegaan.”

“Dertigers hebben levenservaring: ze zijn al een aantal keer op hun bek gegaan”

“Begrijp me niet verkeerd”, vervolgt hij. “Iemand van halverwege de twintig kun je ook uitstekend helpen bij het maken van loopbaankeuzes, maar de kans dat je écht iets voor ze kunt betekenen is kleiner. Ze kennen zichzelf en hun interesses namelijk vaak nog niet zo goed – ze hebben nog niet de tijd gehad om ze te ontdekken. Als je dertig bent, ben je verder in je ontwikkeling. Het is dan interessanter om uit te zoeken wat je wil, omdat het waarschijnlijk is dat je waarden en normen vanaf nu voor de rest van je leven hetzelfde blijven.”

Doelgroep staat voor grote keuzes

Tot slot is er een derde reden dat het Vizier op Scherp-team in dertigers een perfecte doelgroep ziet, vertelt Fenger. “Iedereen die de leeftijd heeft bereikt, kan zich herinneren dat er, toen ze eind-20 waren, iets in ze begon te borrelen”, begint hij. “Ze staan voor keuzes: ze moeten kiezen of ze kinderen willen, en zo ja, hoe ze dat gezin met hun privéleven gaan combineren.”

Iedereen van dertig of ouder weet dat er, toen ze eind-20 waren, iets begon te borrelen”

“Hoe een carrière in dat alles past, beginnen ze zich op dat moment ook af te vragen. Je ziet dan vaak dat ze merken dat ze het veld zijn ingerold waarin ze een opleiding hebben gevolgd. En dat terwijl dat werk lang niet altijd bij hun huidige interesses past. Het gevolg? Veel mensen overwegen op hun dertigste een carrièreswitch, en kunnen daar goed de hulp van een loopbaanbegeleider bij gebruiken.

Praktijkervaring ondersteunt begeleiding

Het moge inmiddels duidelijk zijn waarom Fenger en zijn Vizier op Scherp-collega’s zich op dertigers richten. De hamvraag is vervolgens: hoe doe je dat, die doelgroep van zulk goed mogelijk loopbaanadvies voorzien? “Voor ons begint het bij naast je cliënt kunnen staan”, legt Fenger uit. “Daarmee bedoel ik: je kunnen inleven in degene die je coacht. Daarom werken wij alleen met coaches die zelf rond hun dertigste een grote carrièreswitch hebben ondernomen. Die praktijkervaring, in combinatie met onze vakkennis en science based-methodieken, zorgen ervoor dat we onze klanten écht begrijpen, en hen dus goed kunnen helpen.”

“Wij werken alleen met coaches die zelf rond hun dertigste een grote carrièreswitch hebben ondernomen”

Die carrièreswitch op hun cv, is zo’n beetje het enige dat de Vizier op Scherp-coaches met elkaar gemeen hebben, vervolgt Fenger. “We komen verder namelijk allemaal uit heel diverse achtergronden. Ik ruilde zelf op m’n dertigste een succesvolle loopbaan als jurist in voor het loopbaanvak. Maar mijn collega’s werkten hiervoor in onder andere de zorg, het onderwijs of als yoga-instructeur.”

Carrièreswitches zijn er in soorten en maten

Betekent de specialisatie van al die Vizier op Scherp-coaches in carrièreswitches dan dat al hun cliënten na een traject ook in een andere sector belanden? Zeker niet, verzekert Fenger ons. “Sommige klanten verlaten in eerste instantie niet eens hun baan”, legt hij uit. “Ze raken geïnspireerd tijdens onze trajecten, maar moeten het uiteindelijk wél op hun eigen tempo doen. Vaak horen we dan pas een paar maanden of zelfs jaren later dat ze alsnog zijn overgestapt naar een nieuwe baan. Dat kan gewoon in hetzelfde veld zijn – zolang het maar past bij hun nieuwe normen en waarden.”

“Iedereen moet het uiteindelijk wél op zijn eigen tempo doen”

“En mensen die het over een andere boeg gooien zijn er ook in soorten en maten, hè”, weet Fenger. “Aan de ene kant op het spectrum kan ik je over een cliënt vertellen die naar Finland emigreerde, nadat hij bij mij ontdekte hoe belangrijk ruimte en natuur voor hem zijn. En aan de andere kant had ik een klant die altijd hoge managementfuncties in de horeca had bekleed. Zij maakte een switch naar de zorg, maar bleef in wezen wel ongeveer hetzelfde doen: ze werd hospitality-manager in een ziekenhuis.”

Ander geheim ingrediënt: intervisiemeetings

Fenger wil tot slot nog de Vizier op Scherp-intervisiemeetings bespreken. “Die dragen enorm veel bij aan de kwaliteit van onze coaches”, vertelt hij. “De meetings komen op het volgende neer: eens in de zoveel tijd organiseren we een bijeenkomst waarin we kennis en ervaring met elkaar delen. Natuurlijk schuiven de vijf vaste leden van ons team bij die meetings aan, maar we nodigen ook tijdelijke teamleden uit: dat zijn freelancers die een bepaald aantal uur per week voor ons draaien. Door hen bij onze intervisies te betrekken, verzekeren we onze meetings van frisse perspectieven. Met dat doel in het hoofd, zorgen we er bovendien altijd voor dat er een groep coaches met diverse achtergronden bij de meetings aanschuift.”

“Onze intervisiemeetings dragen enorm veel bij aan de kwaliteit van onze coaches”

LoopbaanPro Awards

“De meest recente intervisie was trouwens een bijzondere”, besluit Fenger. “Er werd namelijk champagne geschonken! Op dat moment was immers net bekend gemaakt dat we met Vizier op Scherp voor een LoopbaanPro Award in de categorie Team van het Jaar waren genomineerd door het publiek.”

Helaas voor Fenger en zijn collega’s bleef het bij die publieksnominatie, eerder deze maand selecteerde de jury drie andere teams als finalist. Maar dat mocht de pret niet drukken voor Vizier op Scherp.

“Bij de publieksnominatie hebben we natuurlijk even stilgestaan”, legt Fenger uit. “We hebben een rondje langs de groep gemaakt: iedereen mocht vertellen wat de nominatie voor hem of haar betekent. We zeggen uiteindelijk altijd tegen onze cliënten: ‘successen moet je vieren’. Het zou gek zijn geweest als wij dan zelf deze bijzondere nominatie zomaar aan ons voorbij hadden laten gaan.”

“Voor statushouders is een netwerk de beste loopbaanbegeleiding die je kunt bieden”

Toen Wilma Roozenboom haar 15-koppige team vertelde dat ze hen voor een LoopbaanPro Award had genomineerd, was iedereen meteen enthousiast. Logisch ook, eigenlijk. Want alhoewel Roozenboom en haar collega’s zich niet dagelijks met begeleidingsgesprekken, assessments of retentiestrategieën bezighouden, verzetten ze wel degelijk cruciaal werk in de loopbaanbegeleidingsbranche.

Wilma Roozenboom

Een netwerk is loopbaanbegeleiding voor statushouders

“Voor onze doelgroep, dat zijn statushouders, is een netwerk namelijk de belangrijkste vorm van loopbaanbegeleiding”, legt Roozenboom uit. “Connecties op de Nederlandse arbeidsmarkt – of beter: het gebrek daaraan – is vaak het enige dat in de weg staat tussen hen en een leuke baan.

“Het gebrek aan een netwerk is vaak het enige dat in de weg staat tussen een statushouder en een leuke baan”

“Bij Refugee Talent Hub nemen we dat obstakel weg”, vervolgt ze. “We organiseren meerdere netwerkevenementen per week, waar statushouders en corporates elkaar kunnen ontmoeten.”

Vooral bedrijven moeten veranderen

Meer ‘loopbaanbegeleiding’ dan het bieden van een netwerk, is voor statushouders ook eigenlijk niet nodig, weet Roozenboom. “Een gesprek of een assessment heeft in ieder geval niet de prioriteit.” Dat komt volgens haar doordat het probleem in de match tussen een werkgever en statushouders meestal niet bij laatstgenoemde ligt – veel vaker is het bedrijf debet aan de moeizame werving van de doelgroep.

“Een gesprek of een assessment heeft bij statushouders in ieder geval niet de prioriteit”

Corporates, maar ook mkb’s, zien statushouders in het beste geval als een groep die geholpen moet worden”, legt Roozenboom uit. “Maar volgens mij is dat het verkeerde frame, het is juist een bron aan professionals die voor je kunnen komen werken – ze zijn alleen toevallig in een ander land geboren. Wist je dat er – in ieder geval tot voor kort – nog grote organisaties waren, die sollicitanten met een tweejarig gat in hun cv bij voorbaat uitsloten? Nou, dan valt iedere statushouder dus ook af. Volgens mij kun je je dat als werkgever op deze krappe arbeidsmarkt niet veroorloven. En je moet het vooral ook niet willen, als je enigszins inclusief wilt zijn als werkgever.”

Welke bedrijven nemen de afslag?

‘Wat heb jij nodig in je werk?’

Naast het organiseren van netwerkbijeenkomsten, mentorporgramma’s en trainingen biedt Refugee Talent Hub ook advies aan werkgevers. “We adviseren corporates die statushouders in dienst nemen bijvoorbeeld over hoe ze onze doelgroep het best op hun werkvloer kunnen integreren. En vergis je niet: daarbij maakt het niet uit of iemand uit Eritrea of Oekraïne komt. Je moet vragen: ‘wat heb jij nodig om bij mij goed te kunnen werken?’ En ja – iemand uit het ene land geeft dan misschien een ander antwoord dan iemand uit het andere. Maar de initiële vraag blijft hetzelfde.”

“Het maakt niet uit of iemand uit Eritrea of Oekraïne komt: je moet altijd dezelfde vraag stellen”

Dat het stellen van die vraag effect heeft, kan Roozenboom weten: ze stelt hem zelf namelijk ook aan haar collega’s. “Want alhoewel we veel met elkaar gemeen hebben – we zitten stuk voor stuk hoog in onze energie – zijn we ook erg divers. Zo hebben we mensen uit de corporate-wereld en mensen met een vluchtelingachtergrond in ons team. Die diversiteit betekent dat iedereen een andere gebruiksaanwijzing heeft, en iedereen de vraag dus anders beantwoordt. De één wil bijvoorbeeld dat zijn inbreng gewaardeerd wordt. En de ander wil duidelijkheid over wat er van hem of haar verwacht wordt. Door de vraag te stellen, weten we hoe we met elkaar om moeten gaan, en werken we als team beter samen.”

Gedetacheerden, geen subsidie en mooie locatie

Welke andere zaken bijdragen aan het succes van het Refugee Talent Hub-team? “Misschien wel dat hier altijd twee tot vier gedetacheerden rondlopen – zij rouleren regelmatig”, suggereert Roozenboom. “Dat zorgt voor vers bloed, en dus nieuwe inspiratie. En ook: dat we niet afhankelijk zijn van subsidies – ons werk wordt volledig door corporate partners gefinancierd. Daardoor kunnen we iets uitvoeren op het moment dat we het verzinnen, en hoeven we niet eerst op groen licht te wachten.”

“We zijn niet afhankelijk van subsidie, daardoor kunnen we iets doen op het moment dat we het verzinnen”

“Ons kantoor zit bovendien op een bijzondere plek”, vervolgt ze. “We huren een ruimte in Boost, dat is een buurthuis voor vluchtelingen in Amsterdam. Daardoor blijven we nauw in contact met onze doelgroep, én het zorgt ervoor dat we altijd lekker eten. Er wordt hier namelijk ook voor mensen gekookt: Syrisch of Iraans vaak, afhankelijk van wie er in de keuken staat. Er verschijnen regelmatig foto’s in onze groepschat van wat er nu weer op ons bordje ligt. Dat is jaloersmakend voor de thuiswerkers, haha!”

Tot slot – niet onbelangrijk voor het goede functioneren van haar team – neemt Roozenboom haar mensen aan op basis van hun vaardigheden, en dus niet op basis van hun cv. “Ik ben van de meeste van mijn collega’s eigenlijk alweer vergeten wat hun professionele achtergrond is”, vertelt ze. “Maar ze zijn goed in hun taak, bijvoorbeeld het organiseren van events, het managen van stakeholders, maken van foto’s of bedenken van nieuwe programma’s. En ze staan allemaal met hart en ziel achter de missie van Refugee Talent Hub. Daar gaat het wat mij betreft om.”

Voor Talent Refugee Hub-teamleden is dit een doodnormale lunch

Vaardigheden leidend

En natuurlijk: een team kan nog zo goed samenwerken, uiteindelijk wordt het beoordeeld op zijn output. Roozenboom steekt de resultaten van haar team dan ook niet onder stoelen of banken. “We doen mooie projecten met grote spelers als Microsoft, Amazon en IKEA”, lepelt ze op. “Maar de ervaringen van individuen maken onze impact pas echt voelbaar. Daarom raad ik iedereen aan om op onze website eens te lezen over Zakaria. Hij kwam in 2019 hier vanuit Syrië aan, en werkt – dankzij onze netwerkevenementen – nu als ICT’er bij het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Of lees over Ilham! Hij is een Oeigoer die nu bij Triodos zit – daar kan hij zijn passie voor duurzaamheid kwijt.”

Meer lezen?

Afgelopen week werd bekend dat het Talent Refugee Hub één van de LoopbaanPro Awards-finalisten is – en wel in de categorie Team van het Jaar. Meer lezen over de prijsuitreiking, die aanstaande 15 december plaatsvindt? Klik dan op deze link!

De jury is eruit: dit zijn de finalisten van de LoopbaanPro Awards

In de loopbaansector opereren we graag vanuit de coulissen. Methodieken, interventies en tech gebruiken we op de achtergrond om werkzoekers te ondersteunen. Hen schuiven we naar voren, zelf blijven we in de schaduw staan.

Loopbaanbegeleiding in de spotlight

Op zichzelf is een beetje bescheidenheid geen slechte eigenschap. Maar kijk je naar het fantastische werk dat ons veld jaarlijks op de arbeidsmarkt verzet? Dan verdienen we het ook om zo nu en dan wél op de voorgrond te treden.

Tijdens de LoopbaanPro Awards treedt onze beroepsgroep op de voorgrond

Tijdens de LoopbaanPro Awards, die aanstaande 15 december worden uitgereikt, gebeurt precies dat. Een vakjury onder leiding van voormalig Noloc-voorzitter Ester Leibbrand zet die dag drie coaches, drie loopbaanteams en drie loopbaanprojecten in de spotlight. Per categorie, gaat één van de drie er met een felbegeerde LoopbaanPro Award vandoor.

Dit zijn de finalisten

De jury van Leibbrand heeft recentelijk echter al wat voorwerk gedaan. Dat moest ook, want per categorie ontving haar jury tientallen aanmeldingen. Aan de jury de lastige taak om uit al die aanmeldingen 9 finalisten te selecteren. We zullen je niet langer in spanning laten afwachten: namen en rugnummers van de kanshebbers op 15 december vind je hieronder.

In de categorie Loopbaancoach van het Jaar nomineerde de jury:

  • Yvonne Vercoulen
  • Debby Lux
  • Elly Nijenhuis

In de categorie Loopbaanteam van het Jaar nomineerde de jury:

  • Refugee Talent Hub
  • Hoogbegaafd in Bedrijf
  • Job-On 4 Ukraine

In de categorie Loopbaancase van het Jaar nomineerde de jury:

  • Go For IT
  • Leuk om te leren!
  • Loopbaancoaching met en na kanker: na de storm

Wie zijn die coaches?

In de categorie Loopbaancoach van het Jaar nomineerde de vakjury Yvonne Vercoulen, Debby Lux en Elly Nijenhuis.

Yvonne Vercoulen viel de jury op vanwege haar capaciteiten om klanten tot inzichten over zichzelf te laten komen. Als gekwalificeerd Kernkwadranttrainer zorgt ze regelmatig voor ‘aha-momentjes’ bij de mensen die ze coacht. Bovendien faciliteert Vercoulen met haar Loopbaanportaal loopbaantrajecten op afstand, mensen kunnen daardoor zelfstandig met hun carrière aan de slag. Door die zelfstandigheid kunnen ze sneller schakelen: wanneer ze bijvoorbeeld hulp bij het schrijven van een brief nodig hebben, is die hulp meteen beschikbaar.

Bovendien faciliteert Vercoulen met haar Loopbaanportaal loopbaantrajecten op afstand

Debby Oppenoorth-Lux werd door de jury naar voren geschoven vanwege haar inspanningen om het taboe op hulp vragen te doorbreken. Lux is een specialist in haar vak, maar zorgt er bovendien voor dat haar kennis laagdrempelig toegankelijk is voor haar cliënten. Zo neemt ze tijdens gratis inloopspreekuren uitgebreid de tijd om met mensen te praten. Vervolgens lukt het haar eigenlijk altijd om zich in te leven in haar cliënten. Als Noloc-ambassadeur zet Lux zich tot slot actief in voor de beroepsgroep.

Ook Elly Nijenhuis werd door de jury voor een LoopbaanPro Award genomineerd. Zij verdient die nominatie vanwege het werk dat ze voor de interne mobiliteit binnen haar organisatie verricht. Nijenhuis voelt goed aan wanneer iemand een luisterend oor nodig heeft, en schroomt niet om dat te bieden. Dankzij de Loopbaan-APK’s die ze intern uitvoert, zitten een boel medewerkers bij haar bedrijf nu op een betere positie, en daardoor ook lekkerder in hun vel.

Wie zijn die teams?

In de categorie Loopbaanteam van het Jaar nomineerde de vakjury Refugee Talent Hub, Hoogbegaafd in Bedrijf en Job-On 4 Ukraine.

Het Refugee Talent Hub verdient volgens een jury een plaats bij de laatste drie vanwege het werk dat de organisatie doet voor een kwetsbare doelgroep. Het Amsterdamse initiatief organiseert namelijk netwerkevents voor vluchtelingen, daardoor komen mensen met grote afstand tot de arbeidsmarkt doorgaans tóch aan een baan. De mensen bij Refugee Talent Hub weten namelijk: het gebrek aan een netwerk is het enige dat tussen een statushouder en een passende betaalde baan staat. Neem je die drempel weg, dan is er opeens van alles mogelijk.

Het gebrek aan een netwerk is het enige dat tussen statushouders en passend werk staat

Ook Hoogbegaafd in Bedrijf werd door de jury genomineerd voor een LoopbaanPro Award. Dit initiatief richt zich op mensen die (mogelijk) hoogbegaafd zijn, en daardoor meer moeite hebben met het vinden van een passende baan. De loopbaanprofessionals van Hoogbegaafd in Bedrijf hebben afgelopen jaren hard gewerkt om het publiek bewust te maken van de kenmerken van hoogbegaafdheid. Daardoor weten meer mensen met hoogbegaafdheidssymptomen nu – vaak via het UWV – de weg naar coaching te vinden. En dat is belangrijk: een traject dat is afgestemd op hun eigenschappen levert hun namelijk dikwijls voor het eerst in hun leven een baan op die echt bij hen past.

Job-On 4 Ukraine maakt op 15 december tot slot kans om in de prijzen te vallen in de teams-categorie. Job-On kennen we natuurlijk allemaal als community voor werkzoekenden. Na het uitbreken van de oorlog in Oekraïne, begon het team van Job-On echter ook aandacht te geven aan vluchtelingen uit het Oost-Europese land. Zo hopen de loopbaanprofessionals nieuwkomers met grote afstand tot de arbeidsmarkt sneller perspectief op een goede baan te bieden.

Wat zijn die loopbaancases?

 In de categorie Loopbaancase van het Jaar nomineerde de vakjury Go For IT, Leuk om te leren en Loopbaancoaching met en na kanker: na de storm.

Go For IT is een initiatief van PostNL. Die organisatie zit momenteel volop in een digitale transformatie, en lanceerde dit omscholingsprogramma om het grote aantal IT-vacatures in te vullen. Go For IT kreeg de finaleplaats van de jury onder andere toegewezen vanwege de interne aard van het traject. Het zorgt ervoor dat mensen die op andere afdelingen binnen het bedrijf niet helemaal op hun plek zitten, nu in een nieuw veld hun geluk kunnen beproeven.

Go For IT zorgt ervoor dat mensen die niet op hun plek zitten, hun geluk elders kunnen beproeven

Het oog van de jury viel bovendien op Leuk om te leren, een initiatief van supermarktketen Jumbo. Zij verdienen de finaleplaats vanwege de omvang van hun loopbaantraject: Jumbo Nederland telt immers maar liefst honderdduizend medewerkers, en de supermarkt wil aan al die mensen ontwikkelingsmogelijkheden bieden. Door een online platform te lanceren, leukomteleren.nl, krijgt Jumbo dat voor elkaar. Iedere Jumbo-medewerker kan op die website ontdekken welke interne vervolgstappen het best bij hem of haar passen.

Tot slot nomineerde de jury Loopbaancoaching met en na kanker: na de storm. Dat loopbaanbegeleidingsprogramma is bedoeld voor vrouwen die een traumatische ervaring achter de rug hebben – bijvoorbeeld een ernstige ziekte als kanker. Het initiatief biedt die doelgroep de mogelijkheid om gestructureerd en onder begeleiding met hun loopbaan aan de slag te gaan. Door hun ziekte zijn ze immers een ander mens geworden, en zijn ook al hun prioriteiten in werk veranderd.

 

Voor de Case van het jaar Award reiken wij zowel een juryprijs als een publieksprijs uit. Dit betekent dat jij dus kan meebepalen over welke case er naar huis gaat met de publieksprijs. Dat kan door via de onderstaande knop te stemmen op jouw favoriete loopbaancase. Via de knop kun je ook meer lezen over de genomineerde cases.

Stem nu op jouw favoriete loopbaancase!

“Met headhunting en loopbaanbegeleiding doe ik het beste van beide werelden”

Wat Laura Feller zo mooi vindt aan het loopbaanvak? “Dat je echt naast mensen kunt staan in hun ontdekkingstocht naar werkgeluk”, vertelt ze. “Je kandidaten moeten het uiteindelijk zelf doen – als jij het probleem al ziet, moet je toch wachten tot ze het zelf ook doorhebben. Maar hey, je kunt wel dat laatste duwtje geven. En het werk is dankbaar!” Om dat laatste te illustreren, haalt Feller de Chinese filosoof Confucius aan. “Hij zei heel lang geleden al: ‘Geef me werk dat bij me past, en ik hoef nooit meer te werken.’ Dat soort werk hoop ik ook voor mijn cliënten te vinden.”

Corona forceerde omdenken

Hoor je Feller over haar beroep vertellen, dat zou je denken dat ze altijd al loopbaancoach is geweest. Toch was een mix van haar eigen nieuwsgierigheid, de coronapandemie en de flexibele out-of-the-box-houding van haar werkgever nodig om haar bij het beroep te brengen. Voordat die mix een rol ging spelen, werkte ze als Senior Consultant in de headhunting-branche.

Hoor je Feller over haar beroep vertellen, dat zou je denken dat ze altijd al loopbaancoach is geweest

“Al voor de uitbraak van de coronapandemie, had ik interesse in het loopbaanvak”, begint Feller de situatie te schetsen. “Maar toen de crisis eenmaal daar was, kwam Misteli Search voor een uitdaging te staan. De arbeidsmarkt zakte tenslotte in elkaar, daardoor hadden wij opeens geen opdrachtgevers meer. Het maakte de financiële nood hoog.”

“Die situatie werd extra lastig gemaakt door de vraag vanuit werkzoekers”, vervolgt ze. “Je kunt je het vast herinneren: zij waren massaal thuis komen te zitten; ze kregen de tijd om zichzelf af te vragen: ‘waar ben ik nu eigenlijk mee bezig?’. In andere woorden: veel mensen wilden opeens iets nieuws gaan doen, maar wij konden niet zeggen: ‘kom maar shoppen bij ons!’. Vacatures hadden we immers niet.”

Het Misteli Search-kantoor

Van hearthunter naar loopbaancoach

“Wat we toen hebben gedaan? Je raadt het misschien al: we hebben onze focus verlegd! In plaats van headhunters, werden we loopbaanbegeleiders, dat vergde een flinke dosis omdenken van ons. Kandidaten werden ineens opdrachtgevers waarmee we uitgebreid in gesprek gingen over wat ze wilden met hun carrière. En dat zonder dat we daar meteen een beschikbare functie aan koppelden. We merkten meteen: na al dat thuiszitten hadden ze daar écht behoefte aan. Voor mij was die verandering persoonlijk natuurlijk ook groot: mijn baan veranderde erdoor. Ik ben in november 2020 daarom begonnen aan een opleiding tot loopbaancoach bij Pharos, een half jaar later had ik m’n diploma op zak.”

“We merkten: onze klanten hadden na al dat thuiszitten tijdens corona écht behoefte aan loopbaanbegeleiding”

De stap van headhunter naar loopbaancoach was voor Feller en haar collega’s echter niet zo gigantisch als je zou verwachten. “Dat heeft alles te maken met hoe we bij Misteli Search al 20 jaar te werk gaan”, legt ze uit. “Wij zeggen namelijk: ‘we zijn geen headhunters, maar hearthunters’ – de enige van Nederland overigens. Dat betekent dat we, ook voordat we loopbaanbegeleiding begonnen aan te bieden, al uitgebreid met werkzoekers in gesprek gingen. Zo’n gesprek kon zomaar twee uur duren, en ging diep op de materie in. Eigenlijk was het loopbaancoaching in de dop.”

Andere disciplines, maar allebei geweldig

Na alle veranderingen tijdens de coronapandemie, biedt Misteli Search nu zowel headhunting als loopbaantrajecten aan. Van Feller maakt dat dus zowel een headhunter als loopbaancoach. “Dat zijn twee hele andere disciplines, maar ik geniet enorm van de afwisseling”, vertelt ze.

“Ik geniet enorm van de afwisseling”

Ze legt uit: “Bij headhunting is het contact met de kandidaat intensief maar kort, en wordt het resultaat als snel duidelijk. Daar word ik blij van, omdat ik meteen het effect van mijn werk kan zien. Bij loopbaancoaching laat het resultaat soms langer op zich wachten, maar daarbij kan ik wel heerlijk de diepte in met mijn kandidaat – ook dat vind ik belangrijk. Ik heb dus eigenlijk het beste van beide werelden, haha!”

Op maat gemaakte trajecten de norm

Hoe een loopbaansessie er bij Feller precies uitziet? “Dat hangt erg van de kandidaat zelf af – we proberen iedereen een op maat gemaakt traject aan te bieden”, vertelt ze. “Weet iemand al precies wat-ie wil, dan help ik hem alleen met het inrichten van z’n cv. Voor iemand anders zijn z’n wensen misschien minder duidelijk: dan hebben we drie of vier sessies om samen te ontdekken wat hem leuk lijkt. Weer een andere kandidaat wil z’n carrière over een hele andere boeg gooien – dan kan het zomaar voorkomen dat we acht sessies met elkaar zitten. Een coachingstraject hoeft overigens niet altijd in een andere baan te resulteren, hè? Het kan ook zijn dat iemand gewoon niet met z’n manager overweg kan: dan gaan we samen opzoek naar de oorzaken daarvan, zodat-ie daarna wel weer lekker in het team ligt.”

“Een coachingstraject hoeft niet altijd in een andere baan te resulteren, hè?”

In haar werk maakt Feller veel gebruik van de Kernkwadrantenmethode van Daniel Ofman, vertelt ze verder. “Daarmee krijg ik inzicht in de allergieën van mijn kandidaten – dingen die hij dus absoluut niet wil op de werkvloer. En ik werk graag met wensberoepen: daarbij probeer ik te achterhalen van welke baan een kandidaat droomt, ook als die niet realistisch is. Want zou iemand het liefst een strandtent op de Bahama’s beheren? Dan geeft me dat in ieder geval een idee over zijn werkwaarden. Immers: droom je van zo’n beroep? Dan wil je hoe dan ook vrijheid in je dagelijkse bezigheden, zelfs als je werkplek zich niet in het Caribisch Gebied bevindt.”

Feller en Yvette Misteli, eigenaar van Misteli Search.

LoopbaanPro Awards

De manier waarop Feller haar unieke dubbelrol bekleedt, is niet onopgemerkt gebleven: de eigenaar van het bureau, Yvette Misteli nomineerde haar voor een LoopbaanPro Award. “Ze had dat stiekem gedaan, en stuurde me toen opeens de bevestigingsmail van mijn nominatie door”, vertelt Feller met een grote glimlach op haar gezicht. “Ik vond dat zó bijzonder; ik voelde me echt vereerd.”

Meer lezen over de LoopbaanPro Awards, die op 15 december door een vakjury onder leiding van voormalig Noloc-voorzitter Ester Leibbrand worden uitgereikt? Klik dan op deze link!

“Zelfkennis en bewustwording zijn sleutels voor loopbaansucces”

“Het mooiste aan mijn werk vind ik de momenten waarop ik mensen zie groeien”, vertelt Yvonne Vercoulen met enige trots in haar stem. De loopbaancoach heeft er een goede reden voor. “Veel van mijn klanten moeten namelijk van best ver komen: bijvoorbeeld omdat ze in een uitkeringssituatie zitten, of omdat ze zijn vastgelopen in hun carrière”, legt ze uit. “Door die zaken zijn ze dikwijls onzeker geworden over hun ‘zijn’ en ‘kunnen’. Wanneer ze die zekerheid terugkrijgen, geeft dat een enorme boost aan energie.”

Jezelf leren kennen

De hamvraag is vervolgens natuurlijk: hoe lukt het Vercoulen om haar cliënten dat nieuwe inzicht in hun interesses en kwaliteiten te geven? “Dat proces begint voor mensen altijd met leren over zichzelf”, vertelt ze. “Vragen als: ‘waar liggen je interesses en waar absoluut niet?’, moet je ervoor beantwoorden. Daarna zijn er verschillende manieren waarop je met die onderwerpen aan de slag kunt gaan. Bij YouRtop zetten we bijvoorbeeld professionele assessments in als onderdeel van onze coachsessies. Die geven ons handvatten voor een goed gesprek.”

“Het loopbaanproces begint altijd met leren over jezelf”

Ont-wikkeling

Die insteek is echter niet het enige dat de aanpak van Vercoulen uniek maakt. “Ik ben ook Gecertificeerd Kernkwadrant Trainer”, begint ze te vertellen, “daardoor kan ik klanten goed helpen bij hun persoonlijke ontwikkeling. Daarmee bedoel ik trouwens niet dat ik hen kan helpen ontwikkelen – ontwikkeling is mijns inziens namelijk niet maakbaar”.

Om uit te leggen wat ontwikkeling volgens haar wél inhoudt, heeft Vercoulen een woordspeling in huis. Die luidt: ‘ont-wikkelen’, met een lange pauze tussen de eerste lettergreep en de laatste drie, dus. “Dat brengt mijn klanten, zoals het woord al zegt, tot de kern”, vertelt ze. “Je haalt de wikkel eraf, om tot dat stukje dat bij iemand diep van binnen zit te komen.”

“Je haalt de wikkel eraf, om tot dat stukje dat bij iemand diep van binnen zit te komen”

“En als we daar samen achter komen – of mijn klant zich bewust wordt van zijn innerlijke kracht – kan hij dat inzetten in zijn persoonlijke- en werkende leven,” vervolgt ze. “Ik ben ervan overtuigd dat als mensen leven vanuit zelfkennis, bewustwording en hun kernkwaliteiten, veel dingen opeens een stuk gemakkelijker zullen gaan.”

Achtergrond in de psychiatrie

Halverwege haar gesprek met LoopbaanPro, gooit Vercoulen er opeens een statistiekje uit. “Wist je dat ruim 4 op de 10 mensen ooit in hun leven een psychische aandoeningen hebben gehad?” Ze heeft het cijfer paraat, omdat ze in haar praktijk veel met mensen werkt die herstellende zijn van psychische kwetsbaarheid.

“Wist je dat ruim 4 op de 10 mensen ooit in hun leven een psychische aandoeningen hebben gehad?”

Ze vindt het een fijne doelgroep om mee te werken, vertelt ze ook: “het geeft me energie als ik kan bijdragen aan het empoweren van deze klanten. Mijn jarenlange werkervaring in de psychiatrie komt daarbij goed van pas: ik heb vrij snel door wat mensen nodig hebben en neem de tijd om er écht voor ze te zijn. Mijn begeleidingsstijl kenmerkt zich dan ook door betrokkenheid, mensgerichtheid en gelijkwaardigheid. Daardoor voelen klanten zich snel op hun gemak, en kunnen ze op het gebied van werk makkelijker stappen zetten.”

Portaal voor eigen regie

Maar of Vercoulen nu met iemand met een psychiatrische kwetsbaarheid werkt, of met iemand uit het reguliere circuit – ze vindt het altijd belangrijk dat haar klanten zelf aan het roer van hun loopbaan staan. Om dat te faciliteren heeft haar bedrijf, YouRtop, samen met verschillende partners het YouRtop Loopbaanportaal ontwikkeld. “Op dat platform kunnen klanten zelfstandig of in combinatie met enkele coachsessies aan hun loopbaan werken”, vertelt ze erover.

“Op mijn platform kunnen klanten zelfstandig aan hun loopbaan werken”

“Het portaal staat vol praktische tools die nodig zijn in het sollicitatieproces”, legt Vercoulen uit. “Van assessments tot een beroependatabase, van cv’s tot oriëntatieopdrachten en van motivatiebrieven tot gesprekstechnieken en nieuwsberichten.” Ze voegt toe: “Het is geen lange of moeilijke lesstof, hè. Maar juist praktische opdrachten met duidelijke voorbeelden. De klant kan ermee zelf de regie nemen, waar en wanneer hij maar wil!”

Snel en onafhankelijk handelen

“Bij YouRtop gebruiken we de tool inmiddels volop in onze trajecten”, vervolgt Vercoulen enthousiast. “Dat brengt veel voordelen met zich mee. Bijvoorbeeld: op het moment dat een klant een leuke vacature ziet en snel wil handelen, hoeft hij niet eerst te wachten op een afspraak met een coach. In plaats daarvan kan hij direct zelfstandig aan de slag met de e-learnings die hij op dat moment nodig heeft.”

“Wanneer een klant snel wil handelen, hoeft hij niet eerst te wachten op een afspraak met een coach”

Om te illustreren hoe dat in z’n werk verloopt, haalt Vercoulen een klant uit haar eigen praktijk aan. Het gaat om een mevrouw van bijna 60: ze had nog nooit in haar leven hoeven solliciteren, en had dus aanvankelijk geen idee waar ze met haar brief moest beginnen. “Maar met de hulp van het YouRtop Loopbaanportaal, lukte het haar wél om goede motivatiebrieven te schrijven”, vertelt Vercoulen. “Die brieven waren zelfs zó goed, dat ze bij iedere plek waar ze solliciteerde werd uitgenodigd. Vervolgens ging ze er ook nog eens vandoor met een baan die voldeed aan al haar werkwaarden; dat had ze van tevoren nooit durven dromen.”

Portaal ook voor grote organisaties

Wie een tijdje met Vercoulen spreekt, ontdekt al snel dat ze grote ambities met haar portaal heeft. “De tool kan makkelijk op grote schaal worden ingezet in bijvoorbeeld het onderwijs, bij de overheid, zorginstanties of in het bedrijfsleven”, laat ze onder andere optekenen. “Voor dat soort organisaties is het uiteindelijk gewoon een geweldige manier om je klant te helpen in zijn proces naar nieuw werk!”

“De tool kan makkelijk op grote schaal worden ingezet”

Ze voegt toe: “Organisaties kunnen er in het platform ook voor kiezen om hun eigen docenten, werkmakelaars, begeleiders of hr-professionals te koppelen als coach. Dat stelt ze in staat het proces in eigen beheer te houden, planning te bewaken en overzicht te houden op de contactmomenten.”

LoopbaanPro Awards

Het werk dat Vercoulen verzet in de loopbaansector is niet onopgemerkt gebleven – meerdere mensen nomineerden haar dit jaar voor een LoopbaanPro Award. “Keileuk”, noemt de genomineerde dat zelf. “En ook de reacties op LinkedIn waren hartverwarmend”, vervolgt ze. “Één van m’n grootste klanten noemde het een terechte nominatie! ‘Met terugwerkende kracht ook voor 2021 en 2020’, voegde ze daaraan toe. Van dat soort reacties kan ik alleen maar verschrikkelijk trots worden.”

“De loopbaanbegeleiding neemt mensen zonder diploma niet serieus – mijn app doet dat wel”

“Erg slecht!”. Met die niet mis te verstane woorden beschrijft Jos Maas het huidige aanbod voor laagopgeleiden in de loopbaanbegeleidingssector. “Ik vind dat ons vak de doelgroep onvoldoende serieus neemt”, vervolgt hij zijn aanklacht. En hij is zich bewust van wat er uit z’n mond komt. “Ik zeg nu grote dingen, hè?”

Jos Maas

Job-O geeft aandacht aan vergeten groep

We hoeven ons echter geen zorgen te maken, Maas is niet bij dit gesprek aangeschoven om de beroepsgroep de les te lezen – daar is hij ook veel te goed voor gestemd. De beste stuurlui staan uiteindelijk aan wal, en hij neemt liever zelf het roer in handen. De Leidse arbeidsmarktspecialist ontwikkelde de afgelopen jaren dus een tool, die mensen met een mbo 2-niveau of lager helpt bij het maken van een beroepskeuze. Job-O heet de app, die wordt uitgegeven door Xynthesis. Dat is, niet geheel toevallig, het arbeidsmobiliteits- en vitaliteitsbureau waar Maas directeur van is.

De beste stuurlui staan uiteindelijk aan wal, en Maas neemt liever zelf het roer in handen

“Dat er met Job-O eindelijk wat aandacht voor laagopgeleiden komt, is echt hard nodig”, vertelt hij vastberaden. “Wij denken altijd maar dat alleen hbo’ers en wo’ers eindeloze assessments moeten invullen om te ontdekken wat het beste bij hen past. Daarbij gaan we ervanuit dat we mensen met een lage, of helemaal geen opleiding, wel in de schoonmaak of zo kwijtkunnen. Maar dat is onzin! Er is geen enkele reden om aan te nemen dat die groep niet ook in sommige banen wel, en in andere banen niet tot z’n recht komt. En dus ben ik in 2019 begonnen met het ontwikkelen van Job-O.”

Beeldende insteek maakt het makkelijk

“De app – die inmiddels fully operational is – werkt zo dat hij voor iedereen makkelijk valt te doorlopen”, vervolgt Maas. “Alles wordt verteld in beeld, daardoor begrijp je wat je aan het doen bent, ook als je de tekst niet goed snapt. En dat vind ik belangrijk: vergeet niet dat rond de 18% van de Nederlanders moeite heeft met lezen. Waarvan een groot gedeelte uit nieuwkomers bestaat. Daarom kun je Job-O ook in bijvoorbeeld het Turks, Arabisch en Pools gebruiken. Binnenkort voegen we daar Oekraïens aan toe.”

“Vergeet niet dat rond de 18% van de Nederlanders moeite heeft met lezen”

Door de beeldende insteek van de app, merkt niemand dat het assessment dat je in Job-O doorloopt uit maar liefst 190 vragen bestaat. Wat je wel merkt? “Op de eerste dag dat je het platform gebruikt, zie je foto’s van activiteiten voorbijkomen”, legt Maas uit. “Die activiteiten kun je een aantal sterren geven, afhankelijk van hoe leuk de bezigheid je lijkt. Je kunt ook heen en weer swipen, op die manier kun je je waardering later aanpassen. Net alsof je swipet tot je jouw mooie vrouw tegenkomt”, grapt hij goedlachs – een vergelijking met datingapps durft Maas kennelijk wel aan.

Na 5 dagen loopbaanadvies in video

Op dag 2,3 en 4 van het gebruik van Job-O, kies je respectievelijk – opnieuw met behulp van foto’s – welke werkomgeving je prettig vindt, en welke vaardigheden je jezelf toeschrijft. “Daarbij kies je bijvoorbeeld of je graag iedere dag op dezelfde locatie werkt, of dat je liever van A naar B trekt”, legt Maas uit. “En hebben we het over kwaliteiten? Dan zie je dat iemand die zichzelf stoer vindt, het waarschijnlijk leuk vindt om als installateur met grote zonnepanelen het dak op te gaan. Je eigenschappen zeggen dus veel over welke baan bij je past – ook als je geen diploma’s hebt.”

“Iemand die zichzelf stoer vindt, kan met grote zonnepanelen het dak op!”

Op dag 5 gaat het systeem van Job-O voor de app-gebruiker aan de slag: het platform laat zien welke banen bij hem of haar passen. “Daarbij laten we een filmpje zien van de dagelijkse bezigheden die bij zo’n beroep horen”, vertelt Maas glunderend. “Fantastisch, toch? Veel beter dan die lange teksten, die je normaalgesproken bij een uitslag van een assessment krijgt.”

Coach daarna nog wel nodig

Je zou denken dat iemand, na het invullen van de app meteen zelfstandig de arbeidsmarkt op kan, om naar harte lust te gaan solliciteren. “Maar zo eenvoudig is het niet”, legt Maas uit. “Men heeft richting en dat is zeer motiverend, maar het proces naar werk vergt nog wel ondersteuning van een coach. Die moet ten eerste nagaan of iemand het wel aankan: terugkeren op de arbeidsmarkt. Bij Xynthesis werken we namelijk veel met mensen die lang werkloos of ziek zijn geweest – we moeten vaak dus nog werken aan de vitaliteit en het arbeidsritme van een cliënt. Daarnaast is een coach nodig om hem of haar te helpen met het sollicitatieproces.”

“Het proces naar werk vergt nog wel ondersteuning van een coach”

Maas vertelt tot slot dat hij de app niet alleen voor intern gebruik bij Xynthesis heeft ontwikkeld, ook andere begeleiders kunnen het platform bij hem inkopen. “Natuurlijk is dat deels omdat we eraan verdienen, laat ik daar eerlijk over zijn”, legt hij uit. “Maar veel belangrijker vind ik nog: de app moet zo breed mogelijk beschikbaar zijn, zodat zoveel mogelijk mensen ervan kunnen profiteren.”

Lang verhaal kort: Job-O motiveert mensen

“Weet je wat het is?”, vervolgt hij. “Mensen zonder opleiding worden nu nauwelijks serieus genomen in hun carrière, daar heb je me al genoeg over horen klagen. Maar deze app ziet de groep en zijn loopbaan wel als volwaardig. En dat motiveert mensen: ze willen erdoor weer aan het werk. Niet voor niets krijg je, als je Job-O doorlopen hebt, een certificaat. Veel mensen die de app gebruiken hebben nog nooit een diploma gekregen, maar nu wel. Voor hen is dat zo’n boost om aan de slag te gaan.”

Meer lezen?

Benieuwd naar hoe Job-O precies werkt? Dan kun je hier een filmpje over het platform zien, en hier een casus lezen – Maas schreef hem zelf. Wist je dat de app is voorgedragen als kandidaat voor een LoopbaanPro Award? Aanstaande 15 december zou Maas dus zomaar met een prijs in de categorie Case van het Jaar naar huis kunnen gaan. Heb jij een loopbaanproject dat net als Job-O in aanmerking voor de prijs moet komen? Nomineer hem dan hier!

Dit restaurant wil mensen een betere toekomst bieden (en kan daardoor nu opeens een LoopbaanPro Award winnen)

Op papier klinkt het vreemd: een groot horecabedrijf dat kans maakt op een onderscheiding in de loopbaansector. “Toen ik over onze nominatie hoorde, was dat ook mijn eerste reactie”, geeft Ruben de Vries lachend toe – hij is Managing Director bij Kanteen25. Dat hotel en restaurant kan, in de categorie Loopbaancase van het Jaar, aanstaande december wel eens met een LoopbaanPro Award naar huis gaan.

Ruben de Vries

Cooks25: koksopleiding voor statushouders

“Maar toen ik erover nadacht, vond ik onze nominatie eigenlijk heel logisch”, vervolgt hij meteen. En hoor je De Vries nu praten over het genomineerde project? Dan kun je dat alleen maar met hem eens zijn. De doorgewinterde horeca-expert bezigt vakjargon als ‘kweekvijver, ‘derde leerweg’ en ‘hybride vorm’ alsof-ie al decennia meeloopt in de carrièrebegeleiding.

“Eigenlijk is onze nominatie heel logisch”

Het komt allemaal door Cooks25, een programma waarmee statushouders gratis een koksopleiding kunnen volgen. Kanteen25 begon er eind 2019 mee. “Met ons project wordt de afstand die statushouders tot de arbeidsmarkt hebben aanzienlijk verkleind”, vertelt De Vries trots. “En trouwens, het mes snijdt aan twee kanten. Aan koks is op dit moment immers een groot gebrek. Door statushouders in het vak op te leiden, schieten we dus niet alleen die groep te hulp, maar ook horecaondernemingen.”

Zorgvuldig ingericht programma

Dat Cooks25 nu is genomineerd voor een LoopbaanPro Award – aanstaande december wordt-ie door een vakjury uitgereikt – heeft veel te maken met hoe secuur De Vries het programma heeft ingericht. “Statushouders die bij ons komen leren, krijgen les van heuse Kok Leermeesters in een professionele grootkeuken”, vertelt hij.

“Mensen die bij ons komen leren, krijgen les van heuse Kok Leermeesters in een professionele grootkeuken”

“Kok Leermeesters zijn mensen die niet alleen kundig zijn in hun vak, maar ook weten hoe je iets pedagogisch verantwoord overbrengt”, legt hij verder uit. “Zij leren onze studenten de fijne kneepjes: snijtechnieken, bijvoorbeeld! Maar ook hygiëneregels, die in een professionele keuken gelden.”

Anekdotisch en cijfermatig bewijs laat zien: het werkt

De resultaten van Cooks25 mogen er zijn. De Vries kan bijvoorbeeld heerlijk vertellen over Kamal, een Irakese labortant op leeftijd die, nadat hij was gevlucht, zelf ook wel wist dat-ie in Nederland een ander carrièrepad moest bewandelen. “Hij doorliep ons programma en is nu vast bij ons in dienst, hij gedijt hier zó goed.”

“Kamal doorliep ons programma en is nu vast bij ons in dienst, hij gedijt hier zó goed”

En natuurlijk, dat is maar een anekdote, en anekdotes kunnen misleidend zijn. Maar cijfers, die liegen niet. In dat kader: alleen al in het afgelopen jaar leidde Cooks25 dertig koks op. “En dan hebben we het nog niet gehad over de mensen die wél gemotiveerd waren, maar geen talent voor de professionele keuken hadden”, voegt De Vries toe. “Hen hebben we met de hulp van jobcoaches in andere sectoren aan een baan geholpen. Of we hebben ze naar een ander leertraject gebracht, waar ze beter op hun plek waren.”

Opleiding, maar ook loopbaanproject

Om voor een zo groot mogelijke impact te zorgen, werkt Cooks25 intensief samen met de Gemeente Amsterdam. De lokale overheid zorgt ervoor dat mensen die het programma afronden, een mbo-certificaat in handen krijgen. Daarmee kunnen ze makkelijker elders solliciteren, als een vaste arbeidsplaats bij Kanteen25 er niet in zit.

De Gemeente Amsterdam zorgt dat Cooks25-afronders een mbo-certificaat krijgen

Toch zit, wat De Vries betreft, de kracht van het project niet alleen in de impact die hijzelf maakt. “Wij zijn denk ik vooral bijzonder omdat wat we doen herhaalbaar is”, vertelt hij. “Natuurlijk: afgelopen jaar lieten we veel mensen instromen op de arbeidsmarkt – dat is iets om trots op te zijn. Maar bedenk eens wat er gebeurt als andere organisaties ons na gaan doen? Dan betrekken we nóg meer statushouders bij de arbeidsmarkt. Dat zou flink zoden aan de dijk zetten bij het oplossen van personeelstekorten.”

Gelijke kansen investering waard

De Vries wil echter niet afwachten tot anderen zijn project implementeren – hij onderneemt liever zelf alvast impactvergrotende actie. “Zo ga ik vanaf deze maand deelnemers aan het programma direct een contract aanbieden”, vertelt hij. “Hopelijk kiezen ze daardoor eerder voor deze opleiding, in plaats van voor het verleidelijke geld dat ze als – ik noem maar iets – flitsbezorger kunnen verdienen.

En ja: die veranderingen kosten geld, maar De Vries ligt daar niet wakker van. “We vinden dat iedereen gelijke kansen verdient, en in dat ideaal investeren we graag.”

“Mensen met autisme begeleid ik makkelijker dan mensen met een neurotypisch brein”

“Slechts 30% van de mensen met autisme heeft betaald werk”, vertelt Melisa Visser. “Dat is dus niet zoveel. En van die 30% vindt een groot deel zijn werk niet leuk”, vervolgt ze. “Vaak komt dat omdat de groep voor posities onder het eigen niveau wordt aangenomen. En doe je werk waar geen enkele uitdaging in zit? Dan levert dat gewoonlijk meer stress op dan een functie waarbij je zo nu en dan wél je best moet doen.”

Op het kruispunt van autisme en loopbaan

Visser kan het allemaal weten, ze is loopbaancoach voor mensen met een autisme-profiel. Dat kan ze goed vanwege haar professionele achtergrond: die ligt namelijk in het werken met precies die doelgroep. “Eerst deed ik het als ‘gewone’ autismecoach, daarvoor ben ik ook opgeleid”, vertelt ze. “Maar vorig jaar heb ik mezelf gespecialiseerd, en ben ik een loopbaanbegeleidingsopleiding van de Academie voor Coaching en Counselling (ACC) gaan volgen. Nu sta ik dus op het kruispunt van autisme en loopbanen: een niche waar ik me heel prettig bij voel.”

Vorig jaar heb ik mezelf gespecialiseerd met een loopbaanbegeleidingsopleiding”

“Dat komt allereerst omdat mijn doelgroep goed bij me past”, vertelt de van oorsprong Arubaanse coach met een glimlach. “Mensen met autisme zijn vaak eerlijk: ze zeggen waar het op staat. En ze kunnen goed omgaan met directe antwoorden. Ik hoef ze dus niet met fluwelen handschoenen aan te pakken.”

“Het thema ‘loopbaan’ ligt me daarnaast goed, omdat werk wat mij betreft meer is dan alleen geld verdienen”, vervolgt ze. Het gaat over zingeving, en over iets kunnen betekenen voor de maatschappij. Aangezien juist mensen met autisme vaak moeite hebben met het vinden van werk dat bij hen past, vind ik het belangrijk omaan hun werkgeluk een bijdrage leveren.”

Ban-Pé: kom, we gaan ervoor

Om te illustreren waarom ze graag met mensen met autisme werkt, geeft Visser ons een inkijkje in Ban-Pé – dat is haar praktijk. In het Papiaments, Vissers’ moedertaal, betekent dat ‘Kom, we gaan ervoor’. En dat past volgens haar perfect bij de doelgroep.

“Ban-Pé past perfect bij mijn doelgroep”

“Om dat te begrijpen, moet je weten dat veel mensen met autisme tegen min of meer dezelfde loopbaanproblemen aanlopen”, legt ze uit. “De meesten vinden het namelijk lastig om in contact met hun lichaam te staan. Door dat gebrek aan contact, kunnen stress en onrustigheid makkelijk in hun hoofd opbouwen, zonder dat ze het doorhebben. En is dat eenmaal gebeurd? Dan is het lastig om goed je werk te blijven doen – zeker omdat veel werkplekken niet op mensen met autisme zijn ingericht. Maar lukt het mij eenmaal om die mist weg te halen? Dan weten ze vaak wél precies wat ze willen! En dan gaan ze er ook voor. Vandaar: Ban-Pé!”

De 7 stappen en de kleurenthermometer

Als je Visser hoort praten, klinkt haar werk eenvoudig. Maar natuurlijk liggen de zaken genuanceerder – de mist in het hoofd van een coachee opklaren doe je immers niet in een handomdraai. “Ik gebruik er de 7 stappen-techniek van Marja Boxhoorn voor”, vertelt ze. “Daarmee merken mijn cliënten sneller wanneer ze stress ervaren.”

“Met de techniek van Marja Boxhoorn merken mijn cliënten eerder wanneer ze stress ervaren”

 “De kleurthermometer, een belangrijk onderdeel van de tool van Boxhoorn, is vaak een eye opener voor mijn coachees”, vervolgt Visser. “Hij laat zien dat wanneer je een beetje stress ervaart – en je je dus in het gele vlak van de thermometer bevindt – je symptomen krijgt waarmee je prima je werk kunt blijven doen. Toch kun je, als je een autisme-profiel hebt, op dat moment beter stoppen, en even een pauze nemen. Want geel is een opmars naar oranje en rood. En ben je eenmaal daar aangekomen? Dan raken je stresslevels hoog – met alle gevolgen van dien.

Uit de Ziektewet

Één van die gevolgen kan zijn: je ziekmelden. En dat is wat veel cliënten van Visser op gegeven moment hebben gedaan, nog voordat ze met haar in contact kwamen. “Zo had ik een cliënt die in laboratoria in ziekenhuizen werkte”, vertelt ze. “Hij ploeterde zich daar altijd een slag in de rondte. Zo erg zelfs, dat-ie in het weekend niets kon doen: hij had de zaterdag en zondag nodig om bij te komen. Toch werd z’n contract bij al die laboratoria steeds niet verlengd. Bij z’n laatste werkgever in de zorg, belandde hij zelfs in de Ziektewet. Via het UWV kwam hij uiteindelijk bij mij terecht.”

“Mijn cliënt werkte zo hard dat hij in het weekend niets kon doen”

“Toen we eenmaal met elkaar in gesprek raakten, heb ik eerst eens een stapje terug met hem gedaan”, vervolgt Visser. “We hebben onderzocht waar zijn passies liggen, daaruit bleek dat de ICT-sector veel beter bij hem paste dan zijn werk in het lab. En dus heeft-ie zichzelf omgeschoold, op deze krappe arbeidsmarkt kan dat best makkelijk. Mijn coachee is nu uit de Ziektewet, en helemaal happy.”

Wat Visser betreft zit er een moraal in haar verhaal. “Wat mij betreft moet elk goed loopbaanadvies beginnen met een stapje terug”, vertelt ze. “Het is verleidelijk om eerst naar vacatures te kijken, en aan de hand daarvan je loopbaanroute uit te stippelen. Maar volgens mij moet je het omdraaien. Eerst onderzoeken wat iemand écht wil, en dan aan de hand van die wensen werk samenstellen.”

LoopbaanPro Awards

Op 15 december aanstaande hoopt Visser in de prijzen te vallen tijdens de LoopbaanPro Awards. “Die prijsuitreiking kwam op m’n pad, en ik raakte er nieuwsgierig naar”, vertelt ze. “Door eraan mee te doen hoop ik aandacht te genereren voor mijn werk, maar ook voor mijn doelgroep en de loopbaansector zelf.” 

“Ik hoop aandacht te genereren voor mezelf, mijn doelgroep en de loopbaansector”

Of Visser aan het eind van het jaar inderdaad met die prijs naar huis gaat, bepaalt de jury van de LoopbaanPro Awards – zij staat onder leiding van voormalig Noloc-voorzitter Ester Leibbrand. Halverwege november maakt de jury al een eerste selectie van drie begeleiders bekend: wie van de drie de definitieve winnaar is, horen ze tijdens de Award-show zelf. Wil je dat de jury ook jou, of een collega voor dat evenement in overweging neemt? Dan kun je via deze pagina een nominatie insturen.

“Coaches mogen meer aandacht geven aan de onderbuik van hun cliënt”

Vraag je Karin Menkehorts om haar collega’s advies te geven? Dan wijst de in Twente opererende loopbaancoach naar haar hart. En alhoewel ze zelf een beetje om dat gebaar moet lachen – “je moet nu niet denken dat ik het heel zweverig bedoel” – is ze bloedserieus. “Ik vind dat er in de loopbaanwereld best wat meer aandacht voor het gevoel mag komen. Want de beste keuze die jouw cliënt kan maken, zit vaak al ergens in zijn of haar lichaam.”

Mensen met autisme zijn er in soorten en maten

Opvallend natuurlijk, dat advies. En als je bedenkt dat Menkehorst in haar praktijk vooral met mensen met autisme werkt, is het des te opvallender. Immers: die groep staat niet bekend vanwege het goede contact met het eigen lijf. En toch vindt de coach dat haar tip ook voor hen geldt. “Want weet je wat het is?”, vraagt ze rethorisch. “Er zijn veel vooroordelen over mensen met ASS (Autismespectrumstoornis, red.), maar in mijn ervaring kloppen die lang niet altijd. Zo heb ik regelmatig coachees die hun gevoel wél heel goed kunnen benoemen, zeker nadat ik hen daarvoor wat tips gegeven heb. Zij kunnen gerust op hun onderbuik afgaan.”

“Er zijn veel vooroordelen over mensen met ASS, maar in mijn ervaring kloppen die lang niet altijd”

Menkehorst kan het weten: in haar praktijk spreekt ze dagelijks mensen met de diagnose. En wat haar betreft, kunnen eigenlijk alle vooroordelen over de groep de prullenbak in. “Ook al ben ik continu in contact met mensen met autisme, begrijp ik er nog steeds geen bal van”, geeft ze lachend toe. “Er valt nauwelijks een rode draad in hun gedrag te herkennen – iedereen is gewoon weer anders.”

Eigen onderzoek bevestigt hypothese

Om dat te bewijzen, voerde Menkehorst zelf onderzoek uit. Niet in opdracht van iets of iemand, maar gewoon omdat ze wilde zien of haar eigen hypothese in een explorerend onderzoek overeind bleef. Voor het project liet ze 28 mensen met een autisme-diagnose het Talentenpaspoort invullen – daarna hield ze een terugkoppelingsgesprek met ze. En ja hoor: iedere deelnemer aan het onderzoek bleek verschillende krachten en valkuilen te hebben.

Iedere deelnemer aan het onderzoek bleek verschillende krachten en valkuilen te hebben

Alhoewel Menkehorst blij is met de resultaten van haar onderzoek, stelt ze ook kanttekeningen bij haar eigen cijfers. “Want”, zo vertelt ze, “het is natuurlijk totaal niet representatief. Ik heb 28 mensen aan de tand gevoeld, en dat terwijl ongeveer 1% van alle Nederlanders de diagnose ASS heeft. Wie weet welke talenten en valkuilen zij hebben? Misschien komen die juist wél overeen met de vooroordelen!”

Discussie aanzwengelen

“Ik ben kortom de eerste om te zeggen: neem mijn onderzoek met een korreltje zout”, vat Menkehorst samen. “Maar ik hoop ermee wel een discussie aan te zwengelen. Want op dit moment gaan we er nog blind vanuit dat iedereen met ASS hetzelfde is, en dat is geloof ik gewoon niet waar.”

“Nu gaan we er nog vanuit dat iedereen met ASS hetzelfde is, en dat is gewoon niet waar”

Is er dan helemaal geen rode draad te ontdekken in de groep die Menkehorst begeleidt? Ze moet er even over nadenken. “Nou, misschien dat de meesten duidelijk een stress-stoornis hebben”, is het antwoord dat volgt. “Daardoor raken veel van mijn cliënten uit balans wanneer er verandering optreedt, bijvoorbeeld als ze hun baan verliezen. Of ze proberen hun gevoelens over zo’n verandering te maskeren.”

Toch een rode draad: moeite met verandering

Van zo’n voorval heeft Menkehorst een schoolvoorbeeld, vertelt ze. “Nog niet zo lang geleden kwam er een jongen van achterin de 20 mijn praktijk binnenwandelen, hij had net de ASS-diagnose gekregen. Die gebeurtenis, een enorme verandering voor hem, had alles op z’n kop gezet. Met als gevolg dat hij er eigenlijk niet aan wilde geloven – hij wilde niet met het label autisme worden geassocieerd.”

“Die diagnose, een enorme verandering voor hem, had alles op z’n kop gezet”

“Dat maakte ons gesprek natuurlijk ietwat lastig”, vervolgt Menkehorst. “Hij wilde aanvankelijk niets van me hebben, want wat moet iemand die zijn diagnose niet accepteert met een autisme-coach? Tijdens de intake-sessie heb ik het daarom nauwelijks met hem over ASS gehad. Daardoor durfde hij, weliswaar schoorvoetend, toch een tweede gesprek aan te gaan.

Opgelost met juiste vragen

“In dat tweede gesprek wist ik meteen een gevoelige snaar te raken. Want wat bleek? Hij schaamde zich voor zijn diagnose! Hij dacht dat het betekende dat hij vanaf nu moest overcompenseren, om maar ‘normaal’ te lijken. Ik heb hem uitgelegd dat dat anders ligt, dat-ie gewoon zichzelf kon zijn. Nu heeft hij zijn diagnose helemaal geaccepteerd, op z’n werk heeft-ie er zelfs een presentatie over gegeven. Prachtig, zo’n succes. De vlag kon bij mij uit.”

LoopbaanPro Awards

Dat Menkehorst uitstekend de juiste vragen kan stellen, en daarmee snel de vinger op de zere plek legt, is ook haar collega’s opgevallen. Voor Wenneke Ong, die Menkehorst faciliteerde bij haar onderzoek, was het zelfs de reden om haar te nomineren voor een LoopbaanPro Award. Die Award wordt op 15 december aanstaande uitgereikt.

Wil jij over twee maanden ook kans maken op de LoopbaanPro van het Jaar Award? Dan kun je je nu nog aanmelden – dat doe je via deze link. Natuurlijk kun je het inschrijfformulier dat je daar vindt ook gebruiken om een collega te nomineren. De jury van de LoopbaanPro Awards, die onder leiding staat van voormalig NOLOC-voorzitter Ester Leibbrand, maakt in november bekend welke inschrijvers definitief kans maken op een prijs.

Rutger Laman Trip (Chapter): “Door deze app ontdek je zorgeloos of een carrièreswitch bij jou past”

Rutger Laman Trip is altijd gefascineerd geweest door het concept van de carrièreswitch. Dat komt deels omdat hij in z’n eigen loopbaan wel eens een wisseling maakte: het ene moment was hij bij zijn eigen kinderopvangbedrijf in China betrokken, het andere moment bij een tech start-up in Kopenhagen.

‘Jezelf zijn’ als dynamisch proces

Zijn fascinatie komt echter nog veel meer door de filosofische drijfveren die achter een carrièrestap schuilgaan. “Mensen zijn continu op zoek naar dat wat hen gelukkig maakt”, legt hij uit, “en volgens mij bereik je geluk pas als je jezelf kunt zijn.”

“Mensen zijn continu op zoek naar dat wat hen gelukkig maakt”

“Jezelf zijn is echter een dynamisch proces”, vervolgt Trip, “het is volledig afhankelijk van wat er in jezelf en in je omgeving verandert. Als je dat feit omarmt, en durft om van carrière te veranderen wanneer jij verandert, word ik daar heel blij van.”

Rutger Laman Trip

Van vuurspuwer naar energietransitie

Nu we begrijpen waarom Trip zo dol is op carrièreswitches, snappen we ook waarom er een brede lach op z’n gezicht verschijnt wanneer hij over Burak vertelt.

“Burak was een entertainer”, begint hij, “een vuurspuwer zelfs. Hij vond het fijn om fysiek werk te doen, in de buitenlucht en met een team. Maar hij werd ook een dagje ouder, en dus zocht hij een duurzamere baan. Duurzamer in de zin van: iets dat hij over tien jaar nog kan doen. Maar ook in de zin van: iets waarmee hij kan bijdragen aan een betere wereld. Tegenwoordig is Burak installateur van zonnepanelen en gaat hij iedere dag met plezier naar z’n werk.”

“Tegenwoordig is Burak installateur van zonnepanelen en gaat hij iedere dag met plezier naar z’n werk”

Dat Burak misschien wel Trips favoriete carrièreswitcher is, heeft een goede reden. Het was namelijk Trips platform dat de overstap van Burak mogelijk maakte. Het platform in kwestie, Chapter heet het, is een app waarmee mensen die werk in een nieuwe sector zoeken een opleiding kunnen volgen, op momenten dat hen dat uitkomt. “Dagelijks kun je 15 à 30 minuten aan de app besteden”, legt Trip uit. “Gewoon, als je toch even niets beters hebt te doen.”

Vrijblijvend ontdekken wat bij je past

Voor mensen die nu dagelijks met tegenzin naar hun werk gaan – volgens recent onderzoek geldt dat voor maar liefst 25% van de Nederlanders – is de app een uitkomst, weet Trip.

“Dat komt omdat je met Chapter eerst rustig ontdekt of een carrièreswitch bij je past”, legt hij uit. “Gewoon door gedurende enkele weken of maanden dagelijks 15 à 30 minuten met de app aan de slag te gaan. En dat neemt veel druk weg: je hoeft immers niet van het ene op het andere moment je huidige baan op te zeggen zodat je iets nieuws kunt gaan doen. Veel mensen hebben die luxe overigens ook helemaal niet, aan het eind van de maand moeten ze tenslotte gewoon weer de huur of hypotheek overmaken.”

Veel mensen hebben de luxe van ‘iets nieuws proberen’ ook helemaal niet

En heb je alle lesstof in de app eenmaal doorlopen? Dan heb je volgens de Chief Operating Officer van Chapter niet alleen bewezen over de potentie te beschikken om je overstapbaan uit te voeren. Het is, na alle tijd die je hebt geïnvesteerd, ook duidelijk dat je gemotiveerd bent.

Screenshot van de Chapter-website

Ook ideaal voor werkgevers

“Voor werkgevers in kraptesectoren is dat heel belangrijk”, vervolgt Trip. “Zij hebben zich erbij neergelegd dat ze geen ervaren mensen voor hun vacatures vinden. Ze zijn dus al lang blij als ze iemand met potentie maar vooral motivatie kunnen binnenhalen. En heb jij een cursus in Chapter doorlopen? Dan heb je bewezen over beide te beschikken. Je krijgt dan dus gegarandeerd een baan aangeboden bij jou in de regio, bij een bedrijf waarmee ons platform samenwerkt.

Ambitie voor elke kraptesector

Op dit moment zet Chapter vooral in op de energietransitie: met de app kun je bijvoorbeeld leren om, net als Burak, zonnepaneelinstalateur te worden. “Maar natuurlijk weten we dat bijna iedere sector momenteel krap is”, zegt Trip haastig. “We hebben dus de ambitie om voor veel meer sectoren en beroepen een opleiding in onze app te ontwikkelen.”

“Natuurlijk weten we dat bijna iedere sector momenteel krap is”

“Uiteindelijk zijn carrièreswitchers cruciaal voor onze arbeidsmarkt”, sluit hij af. “Laatst nog, kwamen er meerdere werknemers uit de metaalindustrie naar ons toe. Vanwege nieuwe milieu-regulering uit Brussel moeten zij straks afscheid gaan nemen. Die mensen kunnen we goed gebruiken op andere plekken – plekken waar nu krapte is, zoals bij zonnepaneelinstallatiebedrijven. Wat zou het gaaf zijn als wij met Chapter aan die transitie een bijdrage kunnen leveren!”

Kleine voetnoot: geen one-man-show

Wanneer Trip het uitgewerkte resultaat van zijn gesprek met LoopbaanPro onder ogen krijgt, reageert hij enthousiast. “Maar”, voegt hij toe, “het valt me op dat het artikel redelijk als ‘one-man show’ over zou kunnen komen. Alsof ik het allemaal alleen doe, [terwijl dat] niet het geval is. André Haardt (oud-Squla oprichter) is de initiële conceptbedenker, waarna we het samen zijn gaan opbouwen. Ook een team, waar onder andere Niels Schultz, een echte productbouwer, van deel uitmaakte, was er vanaf de start bij betrokken. En nog vele anderen. [Dat] wilde ik wel nog even noemen.”

‘Onze app schrijft niet voor wát iemand leert, hij zorgt ervoor dát iemand leert’

Weet je nog: die tekeningen die je op de basisschool maakte? Wanneer je eraan begon, zag je alleen een vel vol puntjes met cijfers ernaast, er was geen vorm in te herkennen. Maar trok je eerst een lijn van 1 naar 2? En daarna van 2 naar 3? Dan begon het duidelijk te worden: je ging een piraat kleuren.

WorkBoost: platform voor coach, app voor cliënt

Robin Naar

“Onze app laat een loopbaantraject op zo’n punt-naar-punt-kleurplaat lijken”, vertelt een opgewekte Robin Naar. Hij is co-oprichter en -eigenaar van WorkBoost, zo heet de app waar hij het over heeft. “Normaalgesproken beginnen loopbaantrajecten als een leeg vel papier, dat kan behoorlijk intimiderend zijn”, weet hij. “Je hebt immers geen idee waar je naartoe moet. In onze app is dat anders, je loopt erin stapsgewijs van punt naar punt. Daardoor zie je al vlug naar welk resultaat je toewerkt, en dat motiveert!”

Je loopt in onze app stapsgewijs van punt naar punt, en dat motiveert”

Leuk, zo’n metafoor, maar wat kan de app in de praktijk? “WorkBoost is aan de ene kant een platform voor loopbaancoaches”, legt Naar uit. “Zij kunnen in een digitale omgeving opdrachten en lesstof klaarzetten voor hun cliënt. Standaardopdrachten hebben wij al voor hen gemaakt, die gaan bijvoorbeeld over netwerken of solliciteren. Maar coaches kunnen ook hun eigen materiaal toevoegen.”

“De andere kant van WorkBoost is een app”, vervolgt de Zoetemeerse detacheringsspecialist, “als cliënt maak je daarvan gebruik. Iemand die een loopbaantraject volgt, kan in de app 5 minuten tot een kwartiertje per dag aan de slag met het materiaal dat zijn coach voor hem heeft klaargezet. Zoals je dat gewend bent van learning apps, kan dat wanneer hem dat maar uitkomt. En blijf een cliënt z’n opdrachten doen? Dan verdient hij BoostCoins: die leveren leuke prijzen op die z’n coach voor hem kan uitzoeken.”

Screenshot van WorkBoost-website

Op maat gemaakt traject

Jason Gawke, voormalige prof-judo’er en tegenwoordig gedragswetenschapper aan de Universiteit van Utrecht, is bij het gesprek aangeschoven. Niet voor niets: hij is naast Naar de enige andere co-oprichter en -eigenaar van WorkBoost. “We hebben een verschrikkelijk mooi, wetenschappelijk gevalideerd product”, begint hij. “En wel om een paar redenen!”

“We hebben een verschrikkelijk mooi, wetenschappelijk gevalideerd product”

“Allereerst laat WorkBoost coaches een volledig op maat gemaakt traject aanbieden”, legt Gawke uit. “De app schrijft niet voor wát iemand leert, hij zorgt er alleen voor dát iemand leert. Dat is maar goed ook, want wij hebben geen idee aan welk materiaal een cliënt behoefte heeft, dat weet alleen zijn coach. Onze app zorgt er daarom voor dat een cliënt getriggerd wordt om in de weer te gaan met de lesstof die zijn coach voor hem heeft uitgezocht.”

Om te illustreren hoe de vork in de steel zit, haakt Gawke aan op kleurplaatmetafoor van zijn collega: “De coach bepaalt het resultaat waar zijn cliënt naar toewerkt. Of dat nou een auto, een boot of een piraat is, de coach zet de puntjes en de cijfers. Wij helpen cliënten alleen met het trekken van de lijntjes.”

Oplossing voor twee problemen

Jason Gawke

Toen Naar en Gawke WorkBoost in maart vorig jaar lanceerden, hadden ze één doel voor ogen: het oplossen van een probleem dat loopbaancoaches al sinds het begin der tijden parten speelt. “Het is nu nog vaak zo dat cliënten, na hun loopbaangesprek van 3 kwartier, overgaan tot de waan van de dag”, legt Naar uit. “Tot twee weken later, als hun volgende gesprek is, werken ze helemaal niet aan hun loopbaantraject: veel potentiële progressie gaat in die tijd verloren.”

“Het is nu vaak zo dat cliënten, na hun loopbaangesprek van 3 kwartier, overgaan tot de waan van de dag”

“Een ander, en misschien nog wel erger probleem, is dat wanneer een traject na een paar maanden afgelopen is, coaches totaal geen manier meer hebben om cliënten te ondersteunen”, voegt Gawke toe. “Hun traject is klaar, en je moet als coach maar hopen dat je cliënt iets met de hulp die jij gegeven hebt blijft doen.”

Agile leren tussen contactmomenten in

Het eerste probleem, waarbij cliënten tussen sessies door de boel de boel laten, lost WorkBoost op door cliënten te stimuleren om elke dag te leren, legt Naar uit. “Met hulp van de app werk je dagelijks aan je progressie, ook al is het maar 5 tot 15 minuten. Op de lange termijn zet dat zoden aan de dijk.”

En er is nog iets moois, weet Naar. “Want is het na twee weken weer tijd voor een contactmoment? Dan heeft je coach nu data over de manier waarop jij je opdrachten hebt gedaan. Hij kan zien wat je goed afging, en wat juist niet, en op basis daarvan inhoudelijkere gesprekken met je voeren. En mocht een coach het op basis van je voortgang nodig vinden, kan hij je traject ook heel makkelijke aanpassen in de app. Dat concept wordt agile learning genoemd – dat is een heel belangrijk onderdeel van ons product.”

Uit het traject, maar niet uit het oog

Het tweede probleem, dat van coaches die hun cliënt na afloop van een traject uit het oog verliezen, tackelt de app bovendien. Naar: “Mensen kunnen hun WorkBoost-app zo lang ze willen blijven gebruiken. Op die manier raken ze hun opgedane kennis niet kwijt.”

“Mensen kunnen hun WorkBoost-app zo lang gebruiken als ze willen, zo raken ze hun opgedane kennis niet kwijt.”

“Voor coaches is dat interessant”, weet hij. “Na een traject kunnen ze hun voormalige cliënt immers nog sporadisch uitnodigen om opdrachten uit de app te bespreken. Zo helpen ze hun cliënt beter op de lange termijn, en kunnen ze ook wat extra consultancy-uren schrijven.”

Succes van hier naar Las Vegas

Dat het concept van hun platform staat als een huis, wisten Naar en Gawke al toen ze WorkBoost lanceerden. Maar dat hun product zo snel zou groeien als nu gebeurt, hadden ze niet per se verwacht. “We hebben momenteel 25 betalende klanten in verschillende sectoren”, vertelt Naar trots. “Laat ik het zo zeggen: de meeste start-ups zijn na twee jaar failliet, dat gaat ons niet gebeuren.”

Het succes van WorkBoost is bovendien buiten Nederland opgemerkt, zegt Gawke. “Begin volgend jaar presenteren we ons product op International CES in Las Vegas, dat is het meest invloedrijke tech-evenement van de wereld. Het Ministerie van Economische Zaken heeft ons geselecteerd om daar naartoe te gaan, als onderdeel van hun handelsmissie in de VS. Dat wij daar straks tussen giganten als Microsoft, Google en Amazon staan is echt ongelofelijk.”

Ook credits voor Vista Nova

Tot slot vinden Naar en Gawke niet dat ze het over hun app kunnen hebben, zonder Vista Nova te noemen, een opleider voor loopbaan- en leiderschapsprofessionals. “Ze bieden, onder meer op basis van mijn onderzoek naar agile loopbaanmethodieken, een geweldige eendaagse loopbaanopleiding aan”, vertelt Gawke. “Die opleiding is wat mij betreft een vereiste voor iedere loopbaancoach – daar mag je me op quoten.”

Die Vista Nova-opleiding is wat mij betreft een vereiste voor iedere loopbaancoach – daar mag je me op quoten”

“Waarom? Omdat mensen elke acht seconden beslissen of ze willen blijven doen waar ze nu mee bezig zijn, of toch iets anders willen oppakken”, vervolgt hij. “Je kunt kortom niet van ze verwachten dat ze één lijn blijven volgen – ook niet bij het doorlopen van een loopbaantraject. Agile methodieken, waarbij coaches de te volgen route continu kunnen aanpassen, zijn wat mij betreft dus de toekomst: de Vista Nova-opleiding bereidt coaches daarop voor.”

“Dat WorkBoost coaches toestaat – en misschien zelfs wel motiveert – om hun trajecten continu te wijzigen, is natuurlijk niet voor niets”, zegt Gawke afsluitend. “Ik zie ons product als een tool voor agile loopbaanmethodieken.”

Verder lezen?

Ontdekken wat loopbaancoaches van de WorkBoost-app vinden? Lees dan dit eerdere artikel van LoopbaanPro over de app.